Bill POV.

"Blijf van me af! Ik ben gelukkig met mijn gezin!" Roep ik naar mijn moeder en ik weet weet een stap naar achter te zetten.

"Je moet eens een keer naar mij gaan luisteren!" Roept mijn moeder.

"Mam, de kinderen slapen," zeg ik, want ik heb besloten om mijn stem niet te verheffen, want anders maak ik de kinderen wakker.

"U kunt beter gaan," hoor ik Tom zeggen en ik draai mij verbaasd naar hem toe. "Ik hoorde het geschreeuw," zegt Tom, dat ik dat niet gelijk besefte. Ik dacht alleen aan de kinderen die ons zouden horen. "Moeten we een contactverbod tegen je moeder regelen?" Fluistert Tom in mijn oor en ik knik langzaam. Ik hoopte dat het nooit zover hoefde te komen, maar nu wordt het toch wel heel vervelend. Elke keer wanneer ze opduikt kan ze alleen maar schreeuwen, mij beschuldigen van verkeerde keuzes of mij zelfs mee proberen te krijgen, terwijl ik een volwassen man ben.

"Kan jij haar weg krijgen, ik voel mij niet super," zeg ik en ik loop de gang uit en zet mij op de bank en adem even diep in en uit.

"Ze is weg hoor, morgen regelen we dat contactverbod," zegt Tom en ik knik langzaam en trek mijn benen omhoog waarna Tom naast mij komt zitten. "Ach lieverd, het is okay. Mijn moeder is ook jouw moeder, goed? Je kan altijd bij haar terecht wanneer je een moeder nodig hebt," zegt Tom en ik knik dankbaar. Tom is het beste voor mij.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Die hele familie is goed voor Bill
    En zijn eigen vader

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen