Tom POV.

Wanneer de kinderen slapen, hoe lastig ze ook in slaap zijn gekomen, besluit ik toch even bij Bill te gaan kijken. "Hey schat," zeg ik en Bill glimlacht naar mij.

"Ik had niet gedacht dat je hier zou komen," zegt Bill.

"De twins slapen, dus ik moest wel. Ik kan niet langer zonder je," zeg ik en Bill schudt z'n hoofd.

"Het komt goed," zegt Bill en ik knik even.

"Ik kan helaas niet langer blijven, want als de tweeling wakker wordt raken ze in paniek," zeg ik en Bill knikt. Ik geef hem snel een zoen waarna ik de kamer uit loop. Even kijk ik in de richting van het onveilige deel en zonder na te denken loop ik die kant op. "Fuck," breng ik uit als ik zie dat er niet veel meer over is van de voorgevel. Ik loop snel naar Bill z'n kantoortje en kijk op de computer. "Fuck, fuck, fuck," breng ik uit als ik zie dat de stad ook verwoest is.

Toen ik hier bij het leger zat dacht ik altijd dat ons leger sterker was, ook al zal er inmiddels veel veranderd zijn in het leger. Ik ben er niet meer dagelijks, alleen die ene keer, maar toen raakte ik zo erg gewond. Ik loop weer terug naar de twins en zet mij daar op bed en blijf even naar de kinderen kijken waarna ik mij toch neerleg.

Ik wil slapen, maar het lijkt alsof het mij niet wil lukken. Ik blijf maar denken aan wat er allemaal speelt. Ons koninkrijk is aan het ondergaan en ik weet niet wat ik kan doen om dat te fixen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    William geen leger?

    3 weken geleden
    • syllie1992

      Dat was ik bijna vergeten eigenlijk:$

      3 weken geleden
    • Luckey

      Haha ideetje

      3 weken geleden
    • syllie1992

      Hihi, inderdaad:)

      3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen