Tom POV.

Wanneer we weer thuis zijn probeert Bill de kinderen rustig te krijgen en wanneer dat gebeurt is komt hij bij mij zitten. "Het spijt me. Hij wou mij beschermen," zegt Bill zachtjes.

"Het is niet jouw schuld," zeg ik en ik leg mijn arm om hem heen.

"Zal ik je helpen met jezelf te wassen?" Vraagt Bill en ik knik langzaam waarna Bill mij meeneemt. Hij wast het bloed voorzichtig van mijn lichaam.

"Het enige voordeel van vandaag is dat die laatste gasten nu ook zijn opgepakt," zeg ik zachtjes en Bill legt z'n armen om mij heen.

"Dat wel," zegt Bill en hij laat mij opnieuw los om nu ook mijn handen schoon te maken.

"Hij was nog maar net in mijn leven. Ergens denk ik dat hij veiliger was in de gevangenis, maar dan was ik jou vandaag misschien kwijtgeraakt," zeg ik zachtjes en Bill knikt waarna hij mij afdroogt. "Nu pas besef ik hoe slecht ik hem eigenlijk ken. Ik moet zijn begrafenis plannen, maar ik ken zijn wensen geen eens," zeg ik.

"Misschien dat je dan toch jouw moeder moet inschakelen. Zij kent hem misschien toch beter," zegt Bill voorzichtig en ik weet dat hij gelijk heeft.

"Ik ga haar straks bellen. Ik zie ook geen andere oplossing. Ik weet ook niet wat ik het beste kan doen, ik wil niet zomaar iets plannen wat hij misschien vreselijk zou hebben gevonden."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw arme jongens

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen