Tom POV.

Wanneer Masha begint te huilen laat ik Bill los en ik kijk even naar de tijd. "Laat me niet alleen," zegt Bill zachtjes.

"Sorry Bill, maar Masha moet d'r flesje krijgen," zeg ik.

"Zij is dus wel belangrijker," zegt Bill.

"Bill, je moet onthouden dat de baby die in jouw buik zat niet jouw enige kind is. Masha is ook jouw dochter en dan heb je, je broertjes nog," zeg ik.

"Waarom voelt het dan niet zo?" Vraagt Bill zachtjes en ik weet dat ik hem eigenlijk bij de zwangerschap had moeten betrekken, hoe gemeen Bill ook kon zijn.

"Dat is mijn schuld, maar ik maak het goed, kom," zeg ik en ik steek mijn hand naar Bill uit, die hij dan aanpakt en samen met Bill loop ik dan naar de kamer van Masha. "Sorry dat ik dit keer wat traag was," zeg ik en ik pak haar uit d'r wiegje. "Jij gaat haar d'r flesje geven," zeg ik en Bill kijkt mij even aan om dan toch maar te knikken waarna we naar beneden lopen. Ik geef Masha voorzichtig aan Bill waarna ik haar flesje klaar maak om die dan in Bill z'n hand te geven.

"Dank je," zegt Bill en ik knik even waarna ik toekijk. Het is niet te laat voor Bill om alsnog een band met Masha op te bouwen. Hij denkt misschien van wel, maar dat is zeker niet het geval. Wie weet wordt hun band wel zo goed dat hij terug komt op z'n besluit om over een jaar weer zwanger te worden. Hij is nog jong, hij heeft tijd zat om nog eens een keer zwanger te worden, ergens in de toekomst. Tot die tijd heeft hij Masha en z'n broertjes om van te genieten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hij moet ook van die drie genieten nu
    Dat word zijn medicijn

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen