Drie weken later.

Tom POV.

Wanneer de fotograaf, die wij hebben gevraagd om Chris te schaduwen zodat hij ons niet meer kon schaduwen, bij ons voor de deur staat kijk ik hem verbaasd aan. "We hebben je toch alles gegeven wat je wou?" Vraag ik verbaasd.

"Ja, ja, dat zeker, daarvoor ben ik hier ook niet," laat hij mij weten en hij pakt wat foto's van Chris. "Niet echt iets interessants he," zegt hij en ik knik. "Maar ik heb wel een message van hem. Hij heeft jullie message gesnapt en zal jullie nu helemaal met rust laten. Hij heeft wel voor Annie en Ben een cadeautje mee gegeven, maar dat is het laatste wat jullie van hem horen," zegt de fotograaf en hij geeft de cadeautjes aan mij.

"Ik zal de cadeautjes aan de kinderen geven," zeg ik, tenminste zodra ik heb gecheckt wat het is.



Wanneer de fotograaf is vertrokken bekijk ik de cadeautjes. Voor ze allebei een foto van toen ze nog klein waren, in een fotolijstje. Dat is geen eens een slecht cadeau-idee. Dit had ik eigenlijk niet van Chris verwacht. "Ehm, Bill, Chris heeft dit, via de fotograaf, gegeven, voor Ben en Annie," zeg ik.

"Oh, wat waren ze klein," zegt Bill en ik glimlach even. De foto's zijn natuurlijk van de tijd dat Bill en Chris nog samen woonden.

"Wat denk jij, moeten we het gewoon geven?" Vraag ik.

"Ja, doe maar," zegt Bill en ik knik waarna ik het weer in pak. "Over vier maanden trouwen we al, he?" Vraagt Bill en ik knik. Ik kan niet wachten totdat het zover is, maar vier maanden zijn zo voorbij.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw!! Toch lief van Chris
    Al vertrouw ik het niet

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen