Bill POV.

Wanneer er op mijn deur geklopt wordt, denk ik dat het Tom weer is, dus open ik de deur, maar het is William. "William, het is niet veilig op de gangen," zeg ik, Tom die zit in de kamer hiernaast, maar William moet verder door de gangen.

"Dat weet ik, maar ik wil mijn hulp aanbieden. Het verbaasd mij dat jullie er nog niet om vroegen, maar ik heb ook een leger he," zegt William.

"Ik heb daar nooit aan gedacht," zeg ik.

"Zal ik ze oproepen? Ik heb niet het idee dat het echt goed gaat hier," zegt William.

"Als je dat zou willen doen, graag," zeg ik en William knikt.

"Natuurlijk. Dan ga ik weer naar onze twee dochters. Ik zal mijn leger gelijk oproepen, morgen staan ze klaar," zegt William en ik knik dankbaar waarna William weer vertrekt en ik zet mij op mijn bed.

"Alles okay?" Vraagt Benjamin.

"Natuurlijk lieverd. Maak jij je nu maar geen zorgen," zeg ik, ik wil niet dat de kinderen zich ook zorgen maken.

"Pap, ik ben oud genoeg om door te hebben wat er gaande is," zegt Benjamin en ik knik even.

"Maar het is snel weer voorbij," zeg ik, maar wat ik niet had verwacht is dat de oorlog nog maanden zou doorduren.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Go go go!!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen