Tom POV.

Wanneer mijn moeder er is geef ik haar een knuffel. "Ik heb bewust je vader niet meegenomen," zegt ze en ik knik dankbaar. Daar had ik nu geen behoefte aan gehad.

"Hoelang waren jullie al samen toen je zwanger werd?" Vraag ik.

"Vijf jaar, maar we kenden elkaar al veel langer," zegt mijn moeder.

"Dan waren jullie ook jong toen jullie samen kwamen," zeg ik en mijn moeder knikt.

"Maar het liep allemaal goed, totdat jij dus één was," zegt mijn moeder.

"Ja, laten we kijken naar de muziek waar hij van hield en zijn wensen," zeg ik.

"Het is een geluk dat we daar toevallig over spraken. Ook al zijn er veel jaren voorbij gegaan, dus het is lastig in te schatten of er dingen verandert zijn," zegt mijn moeder.

"Dat snap ik, maar jij weet meer dan ik. Ik wil niet zomaar iets doen. Het moet iets zijn wat hij in ieder geval ooit mooi heeft gevonden," zeg ik en mijn moeder knikt begrijpend.

"Geef eens een papiertje," zegt ze en ik geef haar een papiertje aan waarna ze wat dingen opschrijft.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Moeder van Tom ja wel sportief

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen