Tom POV.

"Bill, over mij hoef je, je geen zorgen meer te maken," zeg ik en Bill draait zich naar mij toe.

"Echt?" Vraagt hij.

"Zeker weten. Als ik over twee weken nog leef kan het zeker niet meer fout gaan, maar ook nu ziet het er goed uit. Jij en ik samen onderdrukken sowieso het rendeer gen bij mij. Arthur daarentegen blijft wel een zorgenkindje," zeg ik zachtjes.

"Ach schat," zegt Bill en hij legt z'n armen om mij heen.

"Wat wel positief is, is dat er tijd is, voordat hij 20 is duurt nog super lang," zeg ik en Bill knikt.

"Ik weet zeker dat ze wat vinden," zegt Bill en ik knik. Wanneer we ineens de ruit horen breken kijken Bill en ik geschrokken op en we rennen naar het raam. "Wie gooit er nu een steen door onze ruit?" Vraagt Bill en hij pakt de steen op.

"Wacht, er zit een briefje aan," zeg ik en ik pak de steen van Bill over.

Ga weg.

"Die tekst snap ik niet," zegt Bill en ik schud met mijn hoofd.

"Ik ook niet," zeg ik en ik twijfel of ik de politie moet bellen, ook al weet ik dat zij aan de kant van de normale mensen staan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Goede nieuws duwt even weg door een baksteen
    Wie deed dat?!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen