Tom POV.

We zitten inmiddels in de rechtszaal. "Het is mijn zoon, ik heb hem gebaard. Ik heb toch dan het recht om hem verder op te voeden?" Vraagt ze, wanneer zij het woord mag voeren. Ik ben wel blij dat ze geen leugens over ons probeert te vertellen, want dan moest ik het weer proberen te verdedigen, dat zou het lastiger maken.

"Bill en ik zijn van mening dat het voor Job beter is om in zijn vertrouwde omgeving te blijven. Job is gelukkig bij ons. Wel staan we ervoor open dat z'n moeder hem mag komen bezoeken. We willen moeder en zoon niet helemaal uit elkaar halen," laat ik weten en ik kijk even naar Job z'n moeder en zie haar in d'r lip bijten.



Na even moeten we wachten en Job z'n moeder komt naar ons toe. "Meende je dat? Dat ik Job mag blijven bezoeken?" Vraagt ze.

"Natuurlijk. Wij willen wat het beste is voor Job. Als we zouden denken dat het voor Job het beste zou zijn om bij jou te wonen zouden we dat ook, met pijn in ons hart, hebben besloten. Het is alleen dat we dat niet denken omdat hij zich bij ons thuis voelt," zeg ik.

"Wat de uitspraak ook is, ik beloof het te accepteren," zegt ze en ik knik dankbaar.

"Het komt wel goed," zeg ik tegen haar en ze knikt waarna we weer naar binnen kunnen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik hoop. Oor haar dat ze het accepteerxD
    Nu kan nu van alles zeggen

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen