Tom POV.

De begrafenis is net geweest en Bill legt z'n arm om mij heen. "Is alles okay?" Vraagt Bill.

"Niks is okay. Mijn vader had nog zoveel jaren voor zich kunnen hebben. En nu, er is niks van over. Ik ben allang opgelucht dat de kinderen geen trauma lijken te hebben opgelopen, dat had ook nog gekund," zeg ik zachtjes.

"Ze hebben er ook niet veel van gezien, daar heb ik voor gezorgd," zegt Bill en ik knik even. Dat had ik natuurlijk niet door, want ik was met mijn vader bezig. Bill vroeg wel voor een ambulance te bellen, maar toen had hij de kinderen blijkbaar al goed afgeschermd. Dat verklaard ook waarom ik de kinderen verder niet heb gehoord. Bill stond er gewoon heel slim in.

"Dank je," zeg ik en Bill knikt waarna we naar huis vertrekken.

Thuis zet ik mij bij Bill neer op de bank en hij legt z'n hoofd op mijn schouder. "Ik hou van je Bill," zeg ik en Bill knikt waarna hij een kus op mijn wang drukt.

"Ik ook van jou," zegt Bill waarna hij toch weer opstaat. "Ik ga even wat met Timothy en Samantha doen, voor hen was vandaag ook zwaar," zegt Bill waarna ik even knik en ik kijk hoe Bill wegloopt waarna ik de tv aanzet. Gelukkig is er altijd wel wat op tv om mijzelf bij af te leiden. Zo niet dan is er altijd Netflix nog.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Tom reageert nog best goed

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen