Foto bij Part 39 || Does he know

Straight off the plane to a new hotel
Just touched down, you could never tell
A big house party with a crowded kitchen
People talk (shh) but we don't listen
|Midnight Memories - One Direction|

'Zoé?' vraagt een man die een zwarte polo draagt en een zwarte jeans.
Ik kijk op en knik. De trein is net aangekomen en ik heb het perron verlaten. Nu sta ik in de grote hal van het centraal station in Amsterdam. Hij toont een pasje dat aangeeft dat hij bij de crew van de band hoort.
'They asked me to pick you up and bring you to the arena. The car is parked outside, do you have everything you need?'
'Yes, I do. Thanks for coming to pick me up.' Ik volg hem naar de wagen en geef mijn koffer aan om die in de laadruimte van de auto te stoppen. Ik stap achteraan in en hij gaat achter het stuur zitten.
'It might take some time to get to the arena, it's not that far away from here but the traffic is horrendous! Many people are driving to the arena to drop off their kids for the show.'
'Yeah, I had a feeling it might take a while. The train was filled with Belgian and Dutch fans.' Ik neem mijn smartphone en stuur een bericht naar Louis om te laten weten dat ik onderweg ben met de auto. Hij stuurt terug dat ze nu zelf onderweg zijn van het hotel naar de arena om zich daar klaar te maken voor het optreden.
'When does the show start?' vraag ik.
'5 Seconds of Summer starts playing at 6:30. They play for an hour and One Direction starts at 8 o' clock.' Ik kijk naar de klok op mijn smartphone, nog iets minder dan een uur voor 5 seconds of Summer start. Dus nog zeker drie uur voor de jongens aan de beurt zijn. Dan zitten die wel erg lang backstage vooraleer de show start. Ik stuur mijn gedachten door naar Louis die reageert dat er altijd nog vanalles moet gebeuren: de styling, nog een soundcheck, alle technische zaken in orde brengen... en dat ze de adrenaline nodig hebben om te knallen op een optreden. Ik kijk wat naar buiten en zie hoe traag we door het centrum van Amsterdam rijden. Nice, zo heb ik nog wat sightseeing ook. Het lijkt me best onlogisch dat we helemaal door het centrum van de stad moeten rijden om van het station naar de arena te komen. De chauffeur zal wel weten wat hij doet hoop ik.

Een halfuur later komen we aan bij de arena. Er staat enorm veel volk buiten, het is moeilijk om er met de auto langs te komen. Hij rijdt naar een afgesloten oprit en doet het raampje naar beneden om zijn crew-badge te tonen aan de beveiligingsagent. Die knikt en maakt de slagboom open zodat we kunnen doorrijden.
'Do you have everything you'll need inside the arena with you?' vraagt hij.
'Yeah I guess so.'
'Okay, I'll make sure your luggage is put in the van. You're staying at the same hotel as the boys right?'
'Yes, I am.'
'All right, let's go inside then! Hij opent een zware metalen deur en stapt binnen in het gebouw. Het is gigantisch groot en overal klinkt er enorm veel lawaai. De betonnen vloer en betonnen pijlers zorgen ervoor dat het geluid extra weergalmt in de gangen. Alleen zou ik hier sowieso verdwalen.
'Can I ask your name?' vraag ik om de stilte op te vullen.
'I'm Max, I'm sorry if I didn't tell you. Normally the boys are backstage already, I saw the van outside so you should be able to hear them very soon. They are fairly loud most of the time.'
Ik lach om zijn opmerking, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Hoe ze waren in London was waarschijnlijk nog niet eens een fractie van hoe ze backstage zijn als ze niet in het openbaar zijn. 'I bet they are!'
'Thought I recognized that voice!' Ik voel twee armen om me heen slaan en wordt naar achter getrokken waardoor ik een gilletje slaak. Bezorgd kijkt Max om maar al snel rolt hij met zijn ogen als hij ziet wie achter mij staat.
'Guess who?' zegt de persoon die nu zijn handen over mijn ogen legt.
'I'm gonna o, see you later!' zegt Max voor hij wegwandelt.
'Liam?' vraag ik.
'Nope!'.
'Niall?'
Nope, one more try.'
'Harry, it's definitely Harry', plaag ik hem.
'Nope, wrong guess. You lost, I think you have to go home now.'
'You think you're funny, don't you.' Ik draai me om en kijk Louis aan die naar me staat te grijnzen. Hij komt dichterbij en trekt me in een knuffel tegen zich aan. Ik sla mijn armen ook om hem heen en haal diep adem. Het lijkt alsof al mijn zorgen verdwijnen nu ik hier in zijn armen sta, ik ben zo enorm blij hem eindelijk terug te zien.
'I missed you so much!' zegt Louis.
'Missed you too.' Ik kijk hem in de ogen en druk een kus op zijn lippen. Zijn hand ligt op mijn onderrug en hij trekt me nog wat dichter tegen zich aan terwijl hij me terug kust. Het kan ons beiden niets schelen dat we midden de backstage staan en er voortdurend leden van de crew voorbijlopen.
'Tommo!!' wordt er door de gang geroepen, 'where are you?!'
Zuchtend maakt Louis zich los. Hij neemt mijn hand vast en begint dan richting het geroep te lopen.
'What do you need Liam?' vraagt hij terwijl hij de deur van een kamer opent.
'Lou is waiting for you to do your hair', antwoordt Liam die met zijn rug naar ons toestaat en zijn T-shirt aantrekt.
'Where are Harry, Niall and Zayn?' vraagt Louis. Liam draait zich om en kijkt verrast op als hij me ziet.
'Zoé!?' Hij kijkt fronsend naar Louis en komt dan naar me toe om me te begroeten met een omhelzing. 'I thought you were joking when you said an old friend from London was coming over.'
Louis gooit zijn handen in de lucht: 'What the f-! Why do you always think I'm joking? I have told you at least three times that Zoé and I are dating and that she will join us on the tour.'
'I thought you were tripping on shrooms, mate.'
Louis sluit hoofdschuddend zijn ogen en knijpt in de brug van zijn neus. 'Payno, c'mon lad. And before you ask any questions, no I don't do drugs or shrooms', zegt hij dan tegen mij.
Verdedigend hou ik mijn handen omhoog: 'I wasn't going to ask.' De deur gaat weer open en Harry, Niall en Zayn komen binnen.
'Hi Zoé', zegt Zayn droog.
'Zoé', knipoogt Niall en hij geeft me een knuffel. Na Niall volgt Harry die me ook een knuffel geeft als begroeting. 'Nice to see you again!'
'Do you know if we can still go in the arena?' vraagt Louis.
'Nope, they opened the doors a few minutes ago', antwoordt Niall.
'Louis, I really need to do your hair right now or we'll be late', klinkt een vrouwenstem. Ik vermoed Lou aangezien Liam daarnet zei dat Lou op hem wachtte. Het valt me nu pas op dat de andere vier al volledig gestyled zijn en Louis nog helemaal niet.
'Coming!' roept hij naar Lou die bij de deur staat te wachten.
'Just go and do what you have to do! I'm not going anywhere', spoor ik hem aan om zich klaar te maken. Het is niet omdat ik hier nu ben dat de hele planning in het water moet gaan vallen. Hij glimlacht even en drukt dan snel een kus op mijn wang voor hij Lou achterna gaat.
'I'll see you after the concert!'
'Do you want to see the show or stay backstage?' vraagt Harry.
'I'd love to see the show.'
'All right, I'll show you where you can watch it front row. 5 Seconds of Summer is about to start.' Harry staat op en ik volg hem door de gangen van het complex.
'Okay I can't go any further or people will see me and then they'll know you belong with us, which wouldn't be helpful as you want to keep your relationship a secret. Just turn right and go straight ahead, there will be crew members and security, they'll show you where you can stand.'
'Okay, thank you Harry.'
'No problem, I'm sorry it's such a hustle backstage, you'll get used to it though. We'll talk after the show.'
Ik steek mijn duim op en volg dan de instructie die Harry me gaf. Het stadium is echt gigantisch en nu het propvol mensen staat, voel ik me enorm klein. 5 Seconds of Summer is al bezig met het optreden. Ik maak een foto en stuur die door naar Amélie en Céline. Ik heb hen niets meer laten weten sinds ik deze middag vertrokken ben.

Na een uurtje vertrekt de band van het podium en gaan de lichten weer aan in de zaal. Nu nog een klein halfuur vooraleer One Direction aan de beurt is. Ik voel me waarschijnlijk zenuwachtiger dan hen en besluit om even terug backstage te gaan op zoek naar een toilet. Wanneer ik terug in de gang loop, kom ik toevallig de jongens tegen die net klaarstaan om op te gaan. Ik wens ze veel succes en ren dan snel terug zodat ik de start van het optreden niet mis. Net wanneer ik aankom start de openingstune en speelt er een filmpje af op de schermen. Het geschreeuw klinkt zeker 100 keer luider dan net. Op deze manier overleef ik de tour niet, ik ben doof als dit zo verder gaat. Het filmpje stopt en heel even is het -op het geschreeuw na- stil. Tot Harry verschijnt en begint te zingen: 'Straight off the plane to a new hotel...' Als ik dacht dat het geschreeuw niet meer luider kon, dan had ik het goed fout want meteen stijgen de decibels weer.
Ik voel iemand op mijn arm tikken en kijk opzij. Het is Max en hij biedt me een doosje met oordopjes aan. Lachend knipoogt hij naar me en ik neem ze dankbaar aan. Ik probeer op te letten tijdens het optreden maar er gebeurt zodanig veel op het podium en de schermen dat ik niet goed weet waar ik moet kijken, dus focus ik me maar op Louis. Af en toe kijkt hij me aan wanneer hij aan deze kant van het podium komt en dan glimlacht hij even of knipoogt hij.

'Zoé!' roept Max die aan de zijkant staat van de arena. Ik kijk hem aan en hij wenkt me. De jongens zijn bezig aan de laatste strofe van Best Song Ever, het laatste lied van de avond.
'We have to run to the van, as soon as the song ends the boys will be there too.' Hij stapt stevig door en ik volg hem naar buiten. Wat een gedoe allemaal, echt alles is precies getimed tot op de minuut vanaf nu.
'Quick boys, quick! RUN RUN RUN!' De jongens komen aangelopen en springen snel de wagen in. Nog voor de deur helemaal is dichtgeschoven, vertrekt de bestuurder al. Ik kijk hen geschrokken aan, wat is dit allemaal.
'If we don't leave within 5 minutes after the concert, they will follow us or block the roads and we can't get to our hotel in a safe way', legt Niall uit die mijn verbaasde blik opmerkt.
Oh mijn god, wat voor gekkenhuis is dit hele ding? Dat wordt aanpassen de komende weken. De rit naar het hotel verloopt erg vlot, wellicht doordat we zo snel zijn vertrokken.
'That was sick!' zegt Zayn.
'It was incredible, they were so loud!' reageert Liam. Alle vijf de jongens zijn nog helemaal opgefokt door de adrenaline van het optreden. Hoe dichterbij het hotel we komen, hoe rustiger ze worden. Wanneer we zijn aangekomen, neem ik mijn koffer mee die al in de wagen zat. Bij het hotel staan agenten en security ons op te wachten om ons dan via de achterdeur naar binnen te begeleiden. Iemand van de crew staat klaar met de sleutelkaarten van de kamers en dan zijn we eindelijk alleen, de jongens en ik. Louis legt zijn arm om me heen en neemt mijn koffer over. Nu we niet betrapt kunnen worden kan dat weer. We stappen in de lift en Harry drukt op de knop van de juiste verdieping, zonder nog al te veel woorden te zeggen verdwijnt iedereen in zijn eigen hotelkamer. Het lijkt wel alsof ze allemaal in hun eigen wereldje zitten waarin ze het optreden nog eens afspelen.
'This happens all the time,' zegt Louis wanneer hij de deur openmaakt, 'We're on a high from the concert and it's so overwhelming we don't really know what to say to each other.'


Bereid je maar voor op een stomend (letterlijk) hoofdstukje!

Reacties (1)

  • bels

    Zo leuk beschreven dit! Ik kan niet wachten op het volgende hoofdstuk!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen