Foto bij Hoofdstuk 10.

Klokslag twee uur stond ik samen met Eliza en Emma bij mijn auto. De meiden zouden met mij meerijden naar La Push.
'Let's go ladies!' Henry had een brede grijns op zijn gezicht en voelde zich echt een macho toen hij dat zei. Hij had er duidelijk zin in.
Ik stapte in, zette de radio aan voor wat gezellige muziek op de achtergrond en reed achter Jack aan.
'Zijn jullie ook een beetje zenuwachtig?' vroeg ik zacht.
'Rebecca, luister.' Emma schraapte haar keel. 'Het is hun eigen verantwoordelijkheid.'
Ik zuchtte zacht en knikte. Ze hadden ook gelijk en het was ook stom dat ik me zorgen maakte. De jongens wisten echt wel of ze wel of niet van een klif konden springen en zo hoog zou het toch niet zijn?
'Ik denk dat dat niet de enige reden is waarom je zenuwachtig bent.' De dubbelzinnigheid in Eliza's stem was duidelijk hoorbar.
'Oh?' Emma trok haar wenkbrauwen op en kneep haar ogen tot spleetjes. 'Volgensmij heb ik iets gemist?'
En bedankt Eliza...het was niet de bedoeling dat iedereen dalijk wist van mijn zondag met Jacob.
Ik voelde mijn wangen opbloeien en probeerde het te verbergen voor haar.
'Heeft dit iets te maken met Jacob Black?' Emma grijnsde breed en bij het uitspreken van zijn naam kon ik het niet helpen om te glimlachen. Dat die jongen zoveel effect op mij had, was niet normaal.
'Nee, er is niks aan de hand. Ik moet niet te hard van stapel lopen. We hadden gewoon gezellig gekletst zaterdagavond op het strand.'
Ik wilde Emma niet vertellen over het motorrijden en de boswandeling. Emma is het tegenovergestelde van Eliza wat dat betreft. Waar Eliza nog beschermend is en zegt dat ik moet oppassen, is Emma de persoon die zegt dat ik er vol voor moet gaan.
'Heeft hij je gekust toen hij je thuis afzette?' Emma wiebelde met haar wenkbrauwen en ik schudde mijn hoofd.
'Emma...' ik zuchtte zacht. 'Waarom zou hij mij kussen als we elkaar echt pas één avond kennen?'
'Weet ik veel, je weet maar nooit he. Misschien wilde hij een one night stand.' Ze haalde haar schouders op en pakte haar telefoon.
'Jacob is niet zo'n soort jongen,' verdedigde ik. 'Hij is tot nu toe heel lief en beleefd geweest. En we kunnen lachen met elkaar. Meer niet.'
Ik wierp Eliza een gefrustreerde blik toe en ze vormde een sorry met haar lippen. Ze wist hoe Emma was met dit soort dingen.
Toen we bij La Push aan waren gekomen, parkeerde ik mijn auto naast die van Jack.
'Waar zijn ze dan?' James keek om zich heen en vervolgens op zijn horloge om te checken of we niet veel te vroeg waren.
'Misschien zijn ze La pussy en komen ze niet meer.' Jack grinnikte om zijn eigen grapje en deed zijn auto op lot.
Henry haalde een zak dropveters uit zijn tas en ging ermee rond terwijl we wachtten op Jacob zijn vrienden.
De donkere wolken wezen erop dat het binnenkort zou regenen, misschien ging het zelfs onweren.

In de verte zagen we drie jongens aan komen lopen. Ondertussen hadden de jongens zich omgekleed en hadden ze nu alleen nog een zwembroek aan. Aan de kippenvel op hun armen te zien, hadden ze het koud. Dat was ook niet heel gek, ik had het namelijk al koud met mijn warme jas en trui aan.
'Ha Paul, Jared en Embry. Zijn jullie er klaar voor?' zei Henry toen hij ze begroette.
'Altijd.' Paul grijnsde zelfverzekerd en wees naar de laagste klif. 'Daar beginnen we en dan gaan we steeds hoger. Als jullie durven.'
'Moet jij eens opletten. We durven meer dan je denkt' grijnsde Henry breed en hij deed zijn macho loopje, zo noemde ik het altijd. Schouders naar achter, borst vooruit, spieren aangespannen en kin omhoog. Ik keek Eliza aan en rolde lachend met mijn ogen. Ondertussen waren we het wel van hem gewend.
'Laten we dit afspreken. Als ik van de hoogste klif spring, ga je met mij naar het eindfeest.' Het was nauwelijks hoorbaar, maar Jack probeerde Emma mee uit te vragen. Emma kennende, voelde ze zich erg gevleid. Ik keek over mijn schouder en zag dat hij haar apart genomen had.
'Oké, op één voorwaarde,' fluisterde Emma. Ze boog voorover en fluisterde iets in zijn oor. Het moest sowieso iets intiems zijn, er verscheen een brede grijns op het gezicht van Jack en hij knikte. 'Afgesproken'.
'He he, hij durft het eindelijk. Misschien hebben we hem toch wat moed ingepraat dit weekend.' Eliza sloeg een arm om me heen terwijl we richting de klif liepen. Ik keek om me heen in de hoop Jacob ergens te zien, maar zag hem nergens. Een zachte teleurgestelde zucht verliet mijn lippen en ik keek op mijn telefoon. Niks.
'Emma, wil jij ons filmen? We moeten dit natuurlijk wel vastleggen.' James overhandigde haar zijn telefoon zodat ze geen nee meer kon zeggen.
'Tuurlijk.'
'Ik blijf hier bij de spullen' opperde ik en deed de overige telefoons, portemonnees en sleutelbossen in mijn tas. Wie weet kan ik ook wat mooie beelden vanaf hier maken.'
'Goed idee. Laten we gaan.' Henry gaf James en Jack een schouderklop en wenkt Paul, Embry en Jared mee.
'Veel plezier' riep ik hen na.
Ze verdwenen uit mijn zicht en ik keek Eliza aan terwijl we op een grote rots gingen zitten.
'Jij gaat toch ook wel naar het eindfeest?' vroeg ze hoopvol.
'Ik weet het nog niet. Ik denk het wel.'
'Hoezo "ik denk het wel". Hallo, we gaan gewoon hoor. Het laatste feest voordat we allemaal een eigen weg inslaan.'
Ze had gelijk, ik moest niet moeilijk doen. Maar dat eindfeest was ook direct zo officieel het einde. Daarna zouden we nooit meer met z'n allen in de les zitten. Nooit meer lachen in de kantine, met elkaar dollen op het strand en nooit meer huiswerk overschrijven. Het waren de simpele dingen die voor mij belangrijk waren, maar ik moest het accepteren. Misschien was een deel van mij bang omdat ik nog geen duidelijkheid had over mijn toekomst.
'Je hebt gelijk. Ik ga gewoon.'
Ze glimlachte trots en omhelsde me kort. 'Nou, daar staan ze hoor.' Ze wees naar Paul die instructies gaf aan "onze jongens".
Ik pakte mijn telefoon en hield hem omhoog om een filmpje te maken.
'Shit, Rebecca, mag ik je autosleutels? Ik ben wat in de auto vergeten.'
Ik griste naar de sleutels in mijn tas en overhandigde ze aan Eliza. 'Wel opschieten, anders mis je het nog.' Zei ik terwijl ik naar mijn scherm keek.
'Heey Becca!' Een glimlach verscheen op mijn gezicht toen ik de lage stem van Jacob achter me hoorde.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen