Bill POV.

Tom legt z'n hand op mijn buik en ik kijk hem even aan. "Ik heb van Clay gehouden, maar we moeten nu gewoon niet aan hem denken. Ik weet dat jij van Jennie houdt en ik weet dat ik van dit kindje kan houden," zegt Tom en een traan verlaat mijn oog. "Ach Bill," zegt Tom en hij trekt mij tegen zich aan.

"Sorry, ik wil niet emotioneel zijn," zeg ik zachtjes.

"Bill, ik weet hoe het is om zwanger te zijn, ook al had ik het de eerste keer niet door en was de tweede keer extreem zwaar, maar ik ken de emoties die allemaal extra hevig zijn," zegt Tom en ik knik langzaam.

"Ik probeer er in te vertrouwen. Clay heeft ons niet meer lastiggevallen," zeg ik.

"Hij is nog wel bij Jennie in het ziekenhuis geweest, maar ik heb hem gezegd dat hij alleen s'ochtends mag zodat wij hem niet tegen hoeven te komen," zegt Tom en ik knik. "Oh, trouwens, ik heb goed nieuws," zegt Tom en ik kijk hem nieuwsgierig aan. "Jennie mag volgende week naar huis," zegt Tom.

"Dat is geweldig," zeg ik en gelijk voel ik mij weer vrolijk en Tom lacht even. "Waarom lach je?" Vraag ik verward.

"Niks, of nja, de stemmingswisselingen die je hebt, sorry, ik moet daar niet om lachen, dat is gemeen," zegt Tom.

"Het is okay. Ik hou van je," zeg ik en Tom glimlacht.

"Ik hou ook van jou."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Nog allemaal beetje goed nieusb

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen