Bill POV.

Die avond lig ik in bed te wachten totdat Tom klaar is met z'n concert en mij kan bellen. Ik ben eigenlijk super moe, maar ik wil niet slapen wanneer Tom eindelijk belt. Ik kijk naar de foto van de echo die ik op mijn nachtkastje heb gelegd en ik glimlach even. Deze kleine maakt mij zieker dan de andere kinderen deden, maar toch ben ik blij dat hij of zij er straks bij komt. Als het een meisje wordt heeft ze allemaal grote broers die haar zullen beschermen, wordt het weer een jongetje dan zijn we gewoon een gezin vol jongens en dat is ook niet erg.

Wanneer eindelijk mijn telefoon gaat neem ik op. "Hey Tomi," zeg ik en Tom zwaait naar mij.

"Hey schat, sorry dat het zo laat is. Als je wilt slapen moet je het zeggen he, je ziet er moe uit," zegt Tom.

"Ik voel mij okay, eerlijk waar," zeg ik. Het is een leugen, maar als Tom de waarheid wist zou hij zeggen dat ik moest gaan slapen en dan spreek ik hem morgen pas weer en dan willen de kinderen weer eerst en houd ik amper tijd met Tom over. Nee, dat is niet wat ik wil.

"Zolang je maar goed voor jezelf zorgt nu ik dat niet kan doen," zegt Tom.

"Dat doe ik zeker en Shanti is er ook nog," zeg ik, ook al zorg ik de grootste deel van de tijd voor haar wanneer ze weer verdrietig is, maar daar ben ik haar oudere broer voor.

"Okay, mooi zo," zegt Tom.

"Nu, vertel, hoe was jouw show deze avond?" Vraag ik.

"Het was geweldig. De fans zijn elke avond nog steeds super enthousiast," zegt Tom en ik glimlach even waarna ik een gaap probeer te onderdrukken. "Ga maar slapen schat. Je moet ook aan jezelf denken," zegt Tom.

"Nee!" Roep ik gelijk uit, ik wil niet dat dit gesprek nu alweer voorbij is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Eigenwijs BillxD
    Dit word nog heel wat

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen