Tom POV.

Ik word bijna emotioneel van hoe lief Bill nu voor mij is en hoe vol mijn hart is bij het zien van onze dochter Frederika. Ik weet dat Frederika ons eerste en laatste kind zal zijn die in mijn buik is gegroeid. Ja, eigenlijk is ze de tweede, maar de eerste hebben we nooit mogen ontmoeten. Gelukkig is de pijn niet meer zo groot als dat het ooit was.



Inmiddels is het alweer de beurt aan William om te bevallen. De kinderen zijn bij elkaar, alleen Frederika is wel hier in de ruimte. Als ze mij nodig heeft ben ik in ieder geval in de buurt. "Aaaahh fuck," Schreeuwt William uit en ik ken de pijn zonder ruggenprik.

"Hey, William, het komt goed," zeg ik waarna ik even naar Bill kijk. "Bill, heb je pijn?" Vraag ik wanneer ik naar z'n gezicht kijk.

"Ja, maar ik moet nog vijf weken, het is vast niks," zegt Bill, maar ik besluit om hem toch in de gaten te houden.

"Ik houd het niet meer," Brengt William uit en Bill neemt William z'n hand vast.

"Houdt nog even vol, ja, je ontsluiting is nog niet volledig," zeg ik en William knikt even en ik kijk naar Bill wanneer hij weer pijnlijk kreunt. "Bill, wees eerlijk, kunnen het al weeën zijn?" Vraag ik.

"Ik, ik weet het niet," bekent Bill en ik knik even.

"Probeer te tellen hoe lang er telkens precies tussen zit," zeg ik dan maar, want ik weet dat oefenweeën normaal niet telkens achter elkaar komen. Het zou mij niks verbazen als allebei de baby's vandaag geboren worden en ik kijk even naar de klok. Of morgen voor Bill, aangezien het bij hem nog maar net begonnen is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Dat word nog heel wat

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen