Bill POV.

"Bill, je moet aan jezelf denken, dus nu je moe bent gewoon gaan slapen," zegt Tom.

"Maar, ik wil met jou praten," zeg ik waarna ik begin te huilen.

"Hey, Bill, ik kom naar huis hoor," zegt Tom, maar ik schud mijn hoofd.

"Het zijn gewoon hormonen," snik ik en ik zie Tom even knikken.

"Wees voorzichtig ja?" Zegt Tom waarna hij zonder nog iets te zeggen ophangt. Ik weet wel dat hij niet waarschuwde omdat hij weet dat ik hem anders zou overtuigen om nog langer met mij te praten, terwijl ik mijn slaap hard nodig heb.

Ik leg mijn gsm aan de kant waarna ik mijn tranen wegveeg om daarna in slaap proberen te komen.



De volgende ochtend word ik al vroeg wakker gemaakt door Ron. "Laat me slapen Ron," zeg ik geïrriteerd. Ik wil niet geïrriteerd zijn richting mijn eigen zoon, maar ik kan er ook niet veel aan doen.

"Ik wil papa bellen," zegt Ron en ik kijk naar mijn wekker.

"Ron, het is zes uur. Papa slaapt nog," zeg ik.

"Ik wil papa bellen!" Roept Ron.

"Ga nog even slapen lieverd, okay?" Zeg ik.

"Ik wil papa bellen!" Roept Ron en hij trekt mijn dekbed van mijn bed af. Zo vervelend is Ron normaal gesproken nooit, maar ik weet al dat slapen er pas vanavond weer in gaat zitten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Spreek dan tijd af zodat er naar uit kan kijken
    Want Ron dit is niet goed !

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen