‘Eerst wil ik jullie informatie geven over een andere wereld naast jullie wereld, een wereld die jullie niet kennen, nooit van hebben gehoord en alleen bestaat in boeken een wereld dat de tovenaarswereld wordt genoemd.’ Ze keek naar de gezichten van haar vrienden die gefascineerd in stilte bleven luisteren, ze nam weer even een diepe zucht. ‘In deze wereld leven heksen en tovenaars met elkaar samen, we hadden verschillende bloed statussen volbloed tovenaars; dat waren tovenaars die alleen tovenaars in de familie hadden, de meeste waren rijk hielden niet van dreuzels en dreuzel geborenen, en wilde alleen dat puur volbloed tovenaars alleen met volbloed tovenaars trouwde, daarna had je de half bloed tovenaars deze waren tovenaars die trouwde met een dreuzel, een dreuzel is trouwens iemand die niet kan toveren. Daarna hebben we ook nog dreuzel geborenen heksen en tovenaars, deze waren kinderen die geboren waren waar beide ouders dreuzels zijn, ze wisten nog niet van het bestaan van de tovenaarswereld af tot een van de leraren van de toverschool voor hun deur stond om ze uit te leggen over de toverwereld, dat brengt mij op de toverschool waar ik hiervoor opzat, Zweinstein hogeschool voor hekserij en hocus pocus.’ Ze keek weer haar vriendinnen aan ze leken nieuwsgierig te zijn naar haar verhaal en ook open te staan naar wat ze nog meer te vertellen had dit bracht haar bij het verhaal over de tovenaars oorlog en over haar afkomst.
‘Zoals jullie oorlogen kennen kent de tovenaarswereld ook oorlogen waarvan een voor mijn geboorte een machtige tovenaar die officieel Marten Riddle heette maar door momenteel Voldemort wordt genoemd was een machtige en duistere tovenaar die de tovenaarswereld wilde zuiveren voor iedereen die er volgens hem niet thuis hoorde, de dreuzelgeborenen, hij vermoordde vele mensen, wierf vele volgelingen die hij dooddoeners noemde en diegene die hem niet wilde volgen doodde hij met pardon. Er was alleen een vrouw in zijn leven ik weet niet hoe ze heet, ik weet niet precies wat hun relatie was maar ik weet wel dat ze een volbloed heks was en ze laten we zeggen de lakens deelde waardoor ze zwanger werd van mij. Helaas stierf ze na mijn geboorte en werd ik geadopteerd door een machtige volbloed familie Malfoy die hadden al een zoontje die de naam Draco had.’ Ze hoorde Katherine lachen toen ze de naam Draco hoorde ze keek haar aan en Katherine verontschuldigde ze. ‘Draco en ik waren in hetzelfde jaar geboren en daarom om mijn identiteit voor mijn veiligheid geheim te houden deden ze alsof ik zijn tweelingzus was, alleen Draco had blond haar en leek meer op de Malfoy ’s dan ik met mijn bruine krullend haren maar toch mensen geloofde ze en ik werd opgevoed als de dochter van Narcissa en Lucius en de zusje van Draco. Mijn vader, uhm Lucius was zo trots dat hij een Riddle in huis had dat hij mij graag wilde vertellen over de afkomst daarom dat ik een van de weinige wist wie mijn echte vader was maar ik moest dit geheim houden en dat deed ik. Op mijn elfde kreeg Draco en ik een brief van Zweinstein, een tovenaarsschool met vier afdelingen, Ravenklauw, Zwadderich, Griffindor en Huffelpuf Draco en ik werden ingedeeld in Zwadderich.’ Ze dacht na en ze merkte dat ze een belangrijk moment was vergeten. ‘Ow nog een ding ik weet niet precies meer hoe het was maar er was een of andere profetie over een jongetje die Voldemort zou kunnen verslaan, op Halloween avond ging hij dan naar hun huis om die jongen toen nog een baby te vermoorden maar zijn ouders waren dood, de baby leefde en Voldemort was verdwenen niemand wist waar hij was tot in mijn eerste jaar, er was een vreemde professor, professor Krinkel die nog al raar was vooral tegen mij ik kwam hem tegen op de raarste momenten en hij praatte tegen mij alsof hij mij kende of beter wilde leren kennen, ik kreeg brieven dat hij blij is om mij te omhelzen, mij te leren kennen, mij te leren over duistere kunsten ik werd hier wat bang voor en ging daarom naar mijn schoolhoofd professor Sneep die het zou onderzoeken en verder mij dringend verzocht om mijn mond tegen iedereen erover te houden, mijn tweede jaar gebeurden er ook dingen leerlingen raakte versteend, een meisje was verdwenen en stierf bijna maar Harry, de jongen die bleef leven en die Voldemort toen versloeg als baby redde haar, doodde een basilisk wat ik hoorde en moest de groetjes aan mij doen van Marten, Voldemort, mijn vader of hoe mensen hem noemen die bang voor hem zijn hij-die-niet-genoemd-mag-worden. Toen kwam de schoolhoofd professor Perkamentus in beeld, elk jaar tot in mijn vierde jaar zou ik hem zien, we maakte plannen om mocht hij voorgoed terugkeren terwijl ik nog op school zat hoe we zorgen dat ik en iedereen om mij heen veilig was voor hem en nu ben ik hier een jaar later als Dianthe Howard een normale dreuzel zoals iedereen, maar sinds een paar weken weet de tovenaarswereld dat ik nog leef, in ieder geval Voldemort en ik weet bijna zeker dat hij de dood van Caleb op zijn geweten heeft.’ Waarschijnlijk is ze vergeten om sommige dingen nog te vertellen maar misschien zou het anders te veel informatie zijn, ze besloot dat ze hun bewijs wilde leveren dus zonder op antwoorden te wachten op hun gooide ze haar theeglas kapot ze hoopte dat de magie van toverkunst deze toverkunst niet zou opmerken maar anders boeide het haar toch niet meer waarschijnlijk wist de hele toverwereld dat ze nog leefde.
Ze zwaaide met haar toverstok en zei de spreuk om de glas te maken ze zag haar vrienden met open mond kijken toen het glas uit zichzelf begon te bewegen en ineens als goed als nieuw eruit zag. Ze grinnikte.
‘Wauw Di, dit is ongelofelijk.’ Zei Killian. Ze wisten niet wat ze moesten zeggen dit was iets wat ze nooit voor mogelijk hadden gehouden. ‘Waarom heb je dit ons nooit verteld?’ vroeg Katherine en ze keek haar vol belangstelling aan. ‘Vanwege jullie veiligheid en ik dacht dat jullie anders zouden denken dat ik gek was.’ Haar vrienden lachten maar ze wisten dat ze gelijk had als ze geen bewijs had geleverd klonk het ook krankzinnig. ‘Weetje Di, het is inderdaad gek en het is nog moeilijk te bevatten maar wij zijn je vrienden, we zullen altijd achter je staan en we zullen ook bij je blijven of we kunnen toveren of niet of onze leven in gevaar is of niet als iemand aan onze Dianthe komt dan heeft die een probleem met ons.’ Vervolgde Katherine. Dianthe glimlachte en voelde dat ze rood werd ze had zo geluk met zulke geweldige vrienden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen