Foto bij 131 - I wanna be there

Sorry voor de lange stilte, het is echt chaos op het moment en ik liep een beetje vast. Ik hoop snel weer te kunnen posten, ik heb wel wat ideeën maar ik moet nog even kijken hoe ik die ga uitwerken. Plus ik ben nu aan een writing-minor begonnen dus ik heb heel veel verplichte schrijfopdrachten nu naast dat ik hier graag aan wil werken.

“I promise,” glimlacht Bill, maar zijn blik is op jou gericht, niet op de telefoon op je hand.
Heel even laat je je meeslepen in de belofte, maar één korte gedachte verbreekt die gedachtenstroom. “Crap. We can’t.”
“What?” probeert Sophia zich in het gesprek te mengen. “How do you mean, you can’t?”
“I have that meeting with UCLA on the sixth.”
“So? If we leave on the first, it might be a short visit, but at least you’ll get to see your grandma and your mom and-“
“And me!”
Je schudt lachend je hoofd. “Let’s have a look at the flights, before we make any promises, okay?”
“Fine,” brommen Bill en Sophia in koor, wat ervoor zorgt dat je opnieuw in de lach schiet.
“It’s not that I don’t want to go. I really do. I wanna be there.”

Hoewel het even geduurd heeft voordat Bill en jij het eens werden over de vluchten – en dan vooral de prijzen – hebben jullie uiteindelijk toch een korte reis naar Nederland geboekt. Jullie vertrekken al vroeg op de eerste, maar goed, een jetlag heb je toch wel, dus het feit dat dat een extra kort nachtje wordt met Oud en Nieuw neem je dan maar voor lief. Jullie komen dan ergens in de ochtend aan op de tweede. Het stomste is dat jullie de vierde alweer terug gaan, ’s avonds weliswaar, maar je kan het je echt niet permitteren om een te erge jetlag te hebben als je je gesprek op UCLA hebt.
“Did you pack everything?” vraagt Tom plagend, terwijl hij naar de verzameling koffers in de gang kijkt. Je schuift er nog een koffer bij en knikt.
“I think so.”
“Jeez, I really thought you were only going for like 48 hours or something.”
“Pretty much. We’ll be back on the fourth.”
“And you need five suitcases because…?”
“Three are Bill’s,” geef je lachend toe. “This one’s mine and that one’s the one I borrowed from Sophia and Roos when I had to find a way to get all your Christmas presents here.”
“Oh, right.” Je ziet de bekende Kaulitz-glinstering in zijn ogen. “You did bring a lot. Which kinda makes me wonder – what happened to the envelope that was addressed to Bill and that you took from the pile right before Christmas?”
“None of your beeswax, Kaulitz.”
“No need to get all defensive, sis. What was in it?”
“Nothing.” Je bijt betrapt op je lip. Je dacht even dat je ermee weggekomen was, dat die envelop een beetje vergeten was, maar helaas. Tom kijkt je nog even met toegeknepen ogen aan en schiet dan in de lach.
“Oh. Oh!”
“Oh, what?” Je kijkt hem niet-begrijpend aan. Het kan toch niet dat hij nu ineens weet wat erin zat?
“I remember now,” grijnst hij. “You used to write fanfiction, right? I bet you wrote him a, uh, nice story.”
Opnieuw schiet die ondeugende Kaulitz-glinstering door zijn ogen en je schudt lachend je hoofd. Als dat is wat Tom ervan maakt, laat je hem maar wat graag in die waan. Alles beter dan uitleggen wat er wel in de envelop zat. “How do you know?”
“Know what?” Hij wiebelt even met zijn wenkbrauwen en je schiet opnieuw in de lach.
“How do you know that I used to write fanfiction?”
“I may have peeked in the box that Bill brought with him when he came to Berlin with me.”
Je voelt het bloed naar je wangen stromen. “Are you serious?”
“Yep. I know all about what you and Billchen did in your stories.”
“Stories?” herhaal je verbaasd. Voor zover je weet, en je van Bill gehoord hebt, zat er maar één Engelstalig verhaal in de doos met Fan-fiction. Kleine kans dus dat Tom andere verhalen gelezen heeft, maar toch… “How do you mean, stories?”
“I suppose technically it was one really long story – the English one, I mean, but considering you’d filled like three notebooks… And I can only imagine what happens in the Dutch ones, of course.”
“The Dutch ones?” klinkt het verbaasd achter je. Je draait je om en kijkt Bill hulpzoekend aan.
“Bill, you need to help me,” klaag je. “Tom read my stories.”
“Just the one,” protesteert Tom nu snel, als hij de blik van zijn tweelingbroer ziet. “The English one. I’ll give you back the notebooks, I swear.”
Ineens zie je een glimlach op Bill’s gezicht verschijnen en je voelt de moed in je schoenen zakken. “I knew there was more to that story! I can’t believe you have had it all this time, Tom! Yay!”

Reacties (3)

  • EchelonSoul

    Oke, ik ben er helemaal bij nu!(yeah)

    Hmm waar zal ik beginnen?!(typing)
    Ten eerste: Ik vind het zoooo ontzettend goed de manier hoe je dingen uitlegt in het verhaal!
    Ten tweede: Ik wil soms zo graag in het verhaal springen en ze allebei heen en weer schudden zodat ze weer normaal kunnen doen tegen elkaar(lol)

    Last but not least, jouw engels is ook super goed! Mijn complimenten en can't wait te lezen hoe het verhaal verder gaat!:(

    + abo & kudo(flower)

    6 dagen geleden
  • Pineapple20

    Neem alle tijd die je nodig hebt!
    Al ben ik erg blij om vandaag nog eens een deeltje te kunnen lezen.. Het is hier ook even één en al choas en I needed it!

    ❤️❤️❤️

    6 dagen geleden
  • Luckey

    Rustig aan! Je verhaal loopt niet weg!!
    Abo blijft staan
    Succes met al je opdrachten!

    Hahaha Tom je bent een eikel somsxD
    Ga helemaal stuk
    Wel fijn dat ze kort naar Nederland kan!

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen