Bill POV.

Wanneer het donker begint te worden houden mijn zorgen het niet meer. Tom zou nooit zo lang weg blijven, zelfs al zou hij iemand zijn tegen gekomen die hij nog kent van de middelbare school ofzo. Aad voelt ook aan dat het niet normaal is dat zijn andere vader er niet bij is om hem naar bed te brengen. Het is al een geluk dat hij nu toch slaapt. Ik kijk naar mijn gsm waarna ik de politie bel.

"Ik wil een vermissing opgeven," zeg ik.

"Hoelang is de persoon in kwestie al vermist?" Vraagt de vrouw.

"Sinds begin deze middag. Hij kwam niet thuis van het boodschappen doen," zeg ik en ik voel de tranen in mijn ogen prikken. Er kan van alles gebeurt zijn. Wat als hij dood is? Wat als ik mijn grote liefde kwijt ben? Het is dat Aad er is, anders zou ik in dat geval zelf ook niet meer willen leven.

"Hebben jullie onenigheid gehad?" Vraagt ze.

"Beweerd u nu dat het mijn schuld is!?" Roep ik kwaad door de telefoon.

"Het zijn routinevragen. We moeten kunnen inschatten hoe serieus de vermissing is. Meestal gaan wij pas na 24 uur wat doen, maar als een vermissing serieus klinkt kunnen we eerder aan de slag," zegt ze en ik zucht even. Ik voel mij ook gelijk schuldig dat ik zo tegen haar ben uitgevallen.

"Het spijt me, maar deze vermissing is heel serieus. Tom, hij komt nooit te laat thuis en als dat wel zo is, dan is het niet langer dan een uur, of hij stuurt een berichtje. Nu beantwoord hij z'n sms'jes geen eens. We hebben een zoontje en al zouden Tom en ik ruzie hebben gehad, wat niet het geval is, hij zou Aad nooit in de steek laten."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Go go go!
    Ga Tom zoeken!!!

    4 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen