Bill POV.

Tom is de politie aan het bellen terwijl mijn moeder d'r armen om mij heen slaat. "Dat huis bevat al onze herinneringen," zeg ik zachtjes, terwijl er toch een traan ontsnapt.

"Ik snap het. Gelukkig heb je in ieder geval één fotoalbum bij mij laten liggen," zegt mijn moeder en ik knik even waarna Anita begint te huilen.

"Liefje toch," zeg ik zachtjes waarna ik haar op til. "Anita is moe, maar we kunnen helemaal niks," zeg ik.

"Kom maar lieverd. Ik neem de kinderen mee," zegt mijn moeder.

"Weet je dat zeker? Ze zijn een handvol," zeg ik.

"Ik kan ze wel aan lieverd," zegt mijn moeder en ik knik waarna ze de kinderen met zich mee neemt en zelfs Annie stribbelt niet tegen.

Ik ga dan naast Tom staan en neem z'n hand in die van mij. "Waar moeten we nu wonen?" Vraag ik.

"We vinden wel een oplossing," zegt Tom en in de verte zijn de sirenes al te horen.

"Al de spullen van de kinderen, alles is gewoon weg," zeg ik zachtjes.

"Gelukkig zijn we goed verzekerd en kunnen we van dat geld veel spullen weer opnieuw kopen," zegt Tom.

"En de foto's van jouw overleden vrouw dan?" Vraag ik.

"Die lagen toch in de la," zegt Tom, maar ik weet dat hij het wel erg vindt als die foto's verloren gaan, want dat is wat er is gebeurt als de kast de foto's niet goed genoeg beschermd.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ze kunnen de foto’s redden als die niet te erg verbrand is
    Het komt goed !! Zij zijn veilig
    Grr al is het heen fijne dag

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen