Tom POV.

"Dat is toch okay," zeg ik tegen Bill en ik pak z'n hand vast. Ik weet tenslotte nog hoe het voor hem voelde na de operatie. Het was voor hem net alsof er wat mistte en ik kan mij voorstellen dat een nieuwe baby in huis die gevoelens weer terugbrengen.

"Is het echt okay?" Vraagt Bill.

"Natuurlijk. Je kan die pijn niet uitschakelen, al wil je geen kinderen meer, het idee kan alsnog pijnlijk zijn dat het niet meer zou kunnen als je het wel zou willen," zeg ik en ik leg mijn hand op Bill z'n wang.

"Dank je, dat je zo begripvol bent," zegt Bill.

"Voor jou altijd," zeg ik en ik druk mijn lippen op die van Bill en zo blijven we even zoenen. Ik weet dat de pijn die Bill nu voelt tijdelijk zal zijn. Uiteindelijk zal hij weer alleen maar kunnen glimlachen wanneer hij Yolande ziet. "Morgenmiddag om drie uur in de tuin," zeg ik en Bill kijkt mij niet begrijpend aan.

"Ik heb een verrassing voor je. Ik denk dat je dat nu wel kunt gebruiken," zeg ik en ik zie een glinstering in Bill z'n ogen.

"Kom op Tom, wat is het? Je weet dat ik niet tegen verrassingen kan," zegt Bill.

"Je hoeft nog maar een uur of 20 te wachten," zeg ik en Bill trekt een pruillip, maar ik ga mijn verrassing echt niet eerder verraden dan drie uur morgenmiddag.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahah
    Nieuwsgierig naar die verrassing!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen