'Yadi, wat ben je lief' staat er. Ik lees snel verder. ' Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Waarom krijg ik nou gevoelens voor een meisje van 14. Waarom kon je niet 2 jaar ouder zijn. Dan was het al zoveel anders geweest. Pa en ma kwamen vandaag naar me toe. De buurvrouw van achter was naar hen toegekomen en heeft het verteld, van ons. Ze heeft gezien dat ik jou een kus gaf en dat we hand in hand liepen. Pa en ma verbieden me nu nog contact met je op te nemen. Ik ben bang dat als ik je nu deze brief stuur dat ik mezelf maar ook jou in de problemen breng. Het spijt me lieve Yadi, maar we kunnen elkaar niet meer zien of spreken. Liefs Roel. PS: ik denk dat ik van je hou'.

Dat was de eerste brief. Van in totaal 3 brieven. Ik lees verder, brief 2 met de datum iets na onze avond in de club. ' lieve Yadi, verdomme wat ben jij knap geworden zeg. Ik stond even met mijn bek vol tanden toen ik doorhad dat jij het was. En wat kun je heerlijk dansen. Ik hoop niet dat je al te veel last had van mijn gepook tijdens gasolina. En God, wat was die zoen lekker. Ik wilde niet dat het ophield. Maar om eerlijk te zijn Yadi, heb ik met een reden weer geen contact met je opgenomen. Ik weet dat ik het had moeten doen, maar ik kon het niet. Ik heb op dit moment een vriendin, Miranda. Ik hou van haar en wil geen van beide pijn doen. Maar ik moet ook reëel zijn en ik weet dat het met haar goed zit. Het spijt me Yadi als ik jou weer hoop gegeven heb, maar ik moet deze keuze maken. Weet wel dat mijn gevoel niet veranderd is. Ik hou van je

Ik kijk hem ontsteld aan. " Waarom heb je me dit nooit gestuurd?" Vraag ik. " Omdat ik te bang was" zegt hij met een gebroken stem. Ik pak brief nummer 3. Ik zie dat deze een klein half jaar geleden geschreven is. ' lieve Yadi, vorige week zag ik je lopen. Samen met je vriend denk ik. Je zag er gelukkig uit. Ik hoop dat je met hem ook echt gelukkig bent. Ik ben het merendeel van de tijd wel. Miranda en ik hebben een zoon gekregen, Raf van 2,5 nu. Een echte mini me. Wat kun je toch verliefd zijn op je kind...
Het andere deel van de tijd ben ik minder gelukkig. Ik moet de laatste tijd meer aan je denken. Waarom weet ik niet, maar ik vroeg me steeds af hoe het met je zou gaan. Toen ik je vorige week zag lopen, wilde ik je het eigenlijk vragen. Ik heb het niet gedaan. Ik wist hoe je reageerde toen je me zag in de club. Ik wilde en kon het je niet opnieuw aan doen. Maar het feit bleef dat ik mijn hart in 100 stukjes voelde breken. Mijn liefde voor jou was er nog. Die avond heb ik Miranda alles verteld. Van onze ontmoeting, van onze wandeling, van onze eerste kus, maar ook van onze avond in de club. Ze was boos en terecht. Ik heb haar vertrouwen beschaamd. Ze is bij me weg, met Raf. Lieve Yadi, ik hoop dat ik je snel tegen kom, ik durf je niet op te zoeken op de social media omdat ik bang ben nog meer te breken. Maar je blijft in mijn hart rondspoken. Ik hou van je'

De laatste zin van elke brief. Ik hou van je. Ik kijk hem aan. Ik kan niks uitbrengen. Ik voel me warm van binnen. Ik ben dus ook nooit uit zijn gedachten geweest. Mijn gedachten en gevoel gaan weer alle kanten uit. Maar 1 gevoel overheerst en dat zijn de vlinders in mijn buik. Ik geef het toe, ik ben nog steeds verliefd.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen