Bill POV.

Samen met Tom loop ik dan naar binnen, waar we plaatsnemen. "Je weet wat ik heb gezegd, ze hebben geen poot om op te staan," fluistert Tom en ik knik. Ik vertrouw op Tom z'n woord.

"Wat is jullie eis?" Wordt er aan de adoptieouders gevraagd, of eigenlijk ex adoptieouders, want ze zijn niks meer van onze dochters.

"Wij willen alsnog de voogdij over de meiden. We zijn echt veel van Hannah gaan houden en kunnen het niet verwerken dat ze nu niet bij ons kan zijn," zegt de vrouw en ik voel hoe Tom mijn hand vastpakt.

"En wat is jullie eis?" Krijgen wij nu als vraag.

"Wij willen dat na de bedreiging die ze heeft geuit dat er een contactverbod komt zodat ze ons en onze dochters niet kunnen lastigvallen," zegt Tom en het voelt goed dat Tom in wij en ons vorm spreekt. Het laat echt zien hoe sterk we samen al zijn, ondanks onze leeftijd.



Zoals verwacht blijven de meiden bij Tom, ook al blijft het onder toezicht en hebben de adoptieouders een contactverbod. "Ik zei het je, de rechter had geen eens een dag extra nodig voor haar beslissing," zegt Tom en ik knik. "Oh, Bill, kan ik vannacht bij jou slapen? Mijn trein vertrekt morgenochtend pas," zegt Tom.

"Natuurlijk mag dat," zeg ik, het kan mij ook niet schelen wat mijn ouders er van denken.

"Ik heb condooms meegenomen," zegt Tom met een knipoog en ik bloos even. Ik weet al hoe Tom en ik deze nacht samen gaan invullen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Ze gaan even vieren dat de meiden blijven

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen