Bill POV.

Thuis zet ik Aad bij z'n speelgoed waarna ik op de bank ga zitten. Ik leg mijn hand op mijn buik. Ik kan nu nog amper geloven dat er weer een kindje in mijn buik groeit. Juist nu ik zo onzeker ben over Tom z'n welzijn.

Aad komt weer naar mij toegelopen. "Schoot!" Roept hij uit en ik knik even waarna ik Aad bij mij op schoot zet en hij laat z'n hoofdje tegen mijn buik en luide snikken verlaten mijn mond.

"Niet huilen papa," zegt Aad.

"Sorry lieverd," snik ik, ik wou niet instorten met Aad erbij, maar ik kon mij niet meer inhouden. Het is mij gewoon allemaal teveel aan het worden.

Tom POV.

Wanneer ik weer helemaal alleen ben sta ik met moeite op. Mijn hele lichaam doet pijn, maar ik blijf vechten voor Bill, voor Aad. De twee mensen op deze aarde waar ik het meest van hou. Ik moet en zal een manier vinden om weer bij hen terug te komen.

Ik zoek de loods door, maar net zoals bij elke poging kan ik niks vinden waarmee ik de deur kan openbreken. Ik pak mijn gsm, die inmiddels leeg is, ze hebben hem hier ook pas neergelegd nadat hij leeg was. Er moet een manier zijn om mijn gsm weer aan de praat te krijgen en ik geef een trap tegen een kast waardoor de deuren openvallen. Eens zien of er hier nog wat bruikbaars ligt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Bill
    Aad is wel een schatje
    Omg!! Wat is er allemaal met Tom gebeurd?!

    3 dagen geleden
    • syllie1992

      Laat ik zeggen dat we blij mogen zijn dat hij nog zelf kan lopen🤐

      3 dagen geleden
    • Luckey

      Ja dat begrijp ik al en dat die nog adem haalt

      3 dagen geleden
    • syllie1992

      Daar mogen we zeker ook blij mee zijn ja:)

      3 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen