Bill POV.

Ik probeer toch recht te gaan staan en met moeite loop ik terug naar huis en druk op de bel waarna ik mij weer op mijn knieën laat zakken. Het feit dat ik überhaupt nog kracht heb moet betekenen dat de baby nog leeft. "Bill!" Roept Tom geschrokken uit en gelijk belt hij de wetenschappers, gewoon omdat we ons ook in normale ziekenhuizen niet meer veilig voelen.

Gelijk wordt ik opgehaald en Tom gaat mee, dat de kinderen even alleen thuis zijn is niet anders. "Bill, houd vol ja?" Zegt Tom en ik knik langzaam waarna mijn ogen toch dichtvallen.



Tom POV.

Eindelijk zijn we er en ze dragen Bill naar binnen. "Okay, we gaan eerst kijken naar zijn verwondingen, daarna halen we sowieso de baby," zegt de wetenschapper en ik knik even waarna ik Bill z'n hand vastpak.

"Het komt goed Bill, het moet gewoon," zeg ik en ik geef hem een zoen waarna ik hem loslaat zodat de wetenschappers erbij kunnen.

"Okay, de kogel kunnen we er makkelijk uithalen en dan hechten en dan komt het goed," zegt de wetenschapper.

"Is de baby bespaard gebleven?" Vraag ik.

"Het lijkt er wel op," zegt de wetenschapper en ik zucht opgelucht, ook al weet ik dat we er nog niet zijn. Ik hoop dat het zo goed blijft gaan met Bill en de baby, want ik weet dat er nog steeds veel mis kan gaan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Blijft nog spannend of beide goed blijft gaan!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen