Bill POV.

Wanneer ik beneden ben kijkt Tom mij aan. "Wat is er met Timothy?" Vraagt hij.

"Gepest op school, maar ik wil het ergens anders over hebben," zeg ik.

"Wat dan?" Vraagt Tom.

"Timothy is zwanger," laat ik hem dan weten.

"Wat!? Hij is net 13!" Roept Tom uit.

"Rustig, je wilt niet dat hij je hoort," zeg ik, want ik weet hoe gevoelig Timothy is.

"Kan z'n lichaam het überhaupt wel aan? Hij is echt nog een jongetje," zegt Tom.

"Daarom gaan we ook vaker naar de verloskundige dan bij een normale zwangerschap. Wees alsjeblieft niet boos op hem, okay? Er is misbruik van hem gemaakt en met hoe naïef hij nog is, is hij erin getrapt," zeg ik en Tom knikt even. "Ik dacht eraan dat wij de baby wel opvoeden totdat Timothy het zelf kan," zeg ik.

"Ja, dat is prima," zegt Tom en ik zucht opgelucht. Heel even dacht ik dat hij zou flippen, maar uiteindelijk viel dat mee.



Ik kijk naar Timothy die op de bank zit. Inmiddels kan je goed zien dat hij zwanger is, maar met zijn kleine lichaam was het ook wel te verwachten dat het snel zichtbaar zou worden. "Dit hoort toch niet," zegt Tom naast mij. "Onze zoon zo zien," zegt hij er nog achteraan.

"Maar het is nu eenmaal zo en we moeten het accepteren," zeg ik en ineens springt Timothy overeind. "Hey lieverd, wat is er?" Vraag ik.

"Ik voelde wat," zegt hij zachtjes en ik knik even.

"Dat was je kindje lieverd. Niks om bang voor te zijn," zeg ik en hij knikt. "Ga maar weer rustig zitten, rust houden is belangrijk," zeg ik en Timothy knikt waarna ik naar Tom loop.

"Hoe kan je zo begripvol zijn?" Vraagt Tom.

"Omdat hij onze zoon is en ondanks dat hij nog maar 13 is merk ik aan alles dat hij van z'n kind houdt," zeg ik en Tom knikt even waarna hij naast Timothy op de bank gaat zitten en wanneer Timothy Tom een knuffel geeft glimlach ik.


Vandaag is de eerste zwangerschapsgym en ik leg mijn hand op z'n buik en voel de baby trappen. "Als het te zwaar is hoeven we niet te gaan," zeg ik tegen hem, want ik weet hoe moe Timothy de laatste paar dagen is.

"We gaan, het hoort erbij," zegt Timothy en ik knik waarna ik hem meeneem.


Wanneer we weer buiten staan na de zwangerschapsgym begint Timothy ineens te huilen. "Lieverd, wat is er nu?" Vraag ik.

"Ben ik nog wel de papa wanneer jij en papa Tom mijn kindje opvoeden?" Vraagt Timothy snikkend en dit is de eerste keer dat hij het kindje echt zijn kindje noemt.

"Natuurlijk lieverd. Jij blijft de papa, no matter what. Papa Tom en ik zijn gewoon de opa's, ook al zorgen we voor hem of haar," stel ik Timothy gerust.

"Okay," zegt Timothy en hij legt z'n hand weer op z'n buik. "Ik weet een paar namen," zegt Timothy.

"Oh, vertel," zeg ik nieuwsgierig.

"Ik houd ze nog even voor mezelf," zegt Timothy en ik knik even en veeg de tranen van z'n wangen af. "Wordt ik nog dikker?" Vraagt Timothy.

"Nog wel iets schat," zeg ik.

"Ik ben bang voor de bevalling. Ze zeggen dat, dat pijn doet," zegt Timothy.

"Ik ben er bij en papa Tom ook, als je dat wilt. Wij gaan er alles aan doen om jou af te leiden van de pijn wanneer het zover is," zeg ik en ik weet dat de bevalling beangstigend voor hem gaat zijn. Ik vond het ook spannend, maar voor een kind van dertien gaat het pas echt angstaanjagend zijn. Ik kan alleen maar hopen dat hij niet in paniek raakt door de pijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Vind zielig maar ook zo lief hoe Bill reageert
    En Tom ook

    6 dagen geleden
    • syllie1992

      Ja, Timothy heeft geluk met twee lieve ouders <3

      6 dagen geleden
    • Luckey

      Ja ander had anders gereageerd
      Maar Tom als Bill respecteren het maar helpen hem wel dat vind ik zo mooi

      6 dagen geleden
    • syllie1992

      Uhu, dat zeker. Ze staan voor hun zoon klaar nu hij het zo hard nodig heeft en dat is zeker mooi:)

      6 dagen geleden
    • Luckey

      Ja 💜

      5 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen