Tom POV.

Aan het einde van de middag stopt het eindelijk met sneeuwen. "Willen jullie nog de tuin in?" Vraag ik en alle kinderen knikken gelijk waarna ze al naar buiten rennen. "Jammer dat Yolande nog een baby is," zeg ik tegen Tao en Wilco.

"Ja, dat zeker, maar ik hoop dat zij dit ook nog mee mag maken," zegt Wilco en ik knik begrijpend, niks is een zekerheid wat betreft het weer in de toekomst. Ik volg Bill en de kinderen dan naar buiten waar ze met sneeuw naar elkaar gooien en gewoon lol maken.

"Tim, lieverd, waarom speel jij niet mee?" Vraag ik.

"Ik weet niet hoe," zegt Tim zachtjes en ik ga met mijn hand door z'n haartjes. Misschien is het naar hem toe eerlijker om de operatie alsnog te overwegen zodat hij weer gewoon met z'n broers en zussen mee kan doen. Nu doen we het eigenlijk niet omdat we onze eigen angsten hebben, de gevolgen als het mis gaat. Misschien moeten we het gewoon doen zodra hij vier is. Dat is de ideale leeftijd. Ze kunnen doorkrijgen als er iets niet klopt omdat hij al beter dingen kan aangeven en opvolgen en hij kan het grootste deel van z'n leven nog normale dingen doen. Ik kijk even om mij heen waarna ik iets vind om aan Tim z'n handje vast te binden.

"Probeer hier maar iets mee," zeg ik, want hier mee kan hij gewoon met sneeuw gooien. En er moeten meer dingen zijn waarbij hij z'n armen en handen niet hoeft te gebruiken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw!!!
    Super goed!
    Tim komt er wel

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen