Mijn hoofd was al in chaos en verwarrend maar haar reactie maakt het zo niet veel beter. Mijn brein probeert te begrijpen waarom ze weg gaat? Waarom doe je dat je bent overstuur, dan wil iedereen getroost worden. Of ik wil getroost worden. Waarom zou zij niet getroost willen worden? Ik snap het niet. Ik wil het begrijpen, ik wil haar begrijpen? Waarom wil ze niet getroost worden!

Mam roept van af beneden dat ze die tabletten moet komen halen en wel nu! Zonder dat je kan horen dat ze huilt zegt ze dat ze zo komt. Met haar capuchon tot ver over haar ogen loopt ze naar beneden. Daar begint mam er over hoe belangrijk het is dat ze die tabletten om de gezette tijden neemt en dat er over een aantal weken gekeken kan worden of ze kan minderen en waarom en hoe dat allemaal werkt. Ik hoor der zuchten. Ik zie der al staan met haar handen op het aanrecht. De knokkels van haar handen wit omdat ze die vast houd. Ik wou dat ik haar gezicht kan zien. Die gaat uit haar pannetje! Die gaat flippen. Ze is helemaal niet iemand die zich wat laat vertellen door een ander. Laat staan door iemand die een ouder moet voorstellen. Nee, die gaat uit der naad!

Op dat moment hoor ik hoe ze een la dicht klapt. "Luister je wel? Je luister gewoon niet naar wat ik al 1000x heb gezegd! Ik neem het in als ik merk dat ik pijn heb. Die dokter zegt zelf dat hij dat een beter idee vind. Daarbij heb je weer eens niet geluisterd. Ik weet precies wanneer ik iets moet innemen. Het is verdomme niet de eerste keer dat ik aan die troep zit. Ik weet echt wel wat ik hiermee moet doen. Ik ben geen klein kind!" Ze roept het kwaad uit. Haar stem laat weten dat ze helemaal klaar is. Die wil even niemand spreken. Bill gaat al buiten haar kamer staan, ik blijf staan. ik weet niet waarom maar ik blijf staan waar ik sta. Dunya stampt naar boven. Mam roept nog dat ze der pillen moet innemen en Dunya steekt enkel haar middelvinger op, smijt de deur dicht en trapt er nog even tegen aan. Daar sta ik dan met mijn goede gedrag midden in haar kamer. Ze is woest! Haar ogen spuwen vuur. Ik heb der nog nooit eerder zo gezien.

"Jij en wat zoek jij hier? Op rotten, flikker op! GA WEG! NU!" Ze is razend, haar armen gooit zie in de lucht, ze stapt op mij af, pakt mijn shirt vast, "Ben je doof of zo? GA WEG! ROT OP! Rot op! ROT OP!" Ze duwt mij tegen de dichte deur, ik verroer geen vin. Ik weet niet waarom ik het doe, normaal zou ik zeven kleuren schijten. Echtwaar ik ben de eerste die een confrontatie uit de weg gaat. Maar ik kan het niet, ik kan haar hier niet zo laten. De tranen rollen over haar wangen, haar ogen spuwen vuur. Ze is zo tegenstrijdig. Aan de ene kant staat ze in de houding om mij een ram voor mijn kop te verkopen aan de andere kant wil ik mijn armen om haar heen slaan omdat ik zie dat ze verdriet heeft. Waar komt het verdriet vandaan? Waarom praat ze niet tegen mij Tegen iemand? Waarom niet? Ik ben er voor haar. Ik zeg niks, ik kan niks zeggen. Ze weet wat gebruik is, ze weet ook duidelijk wat er naar verlangen betekend. Waarom legt ze niet uit waarom? Ik wil weten waarom! Er is altijd een Waarom?

Als ze ziet dat ik niet reageert trapt ze nog even met haar voet naast mij tegen de deur. "Tom ga weg, voor ik je wat doe waar we allebei spijt van krijgen. ga nu. ROT GEWOON OP!" Er gebeurt iets in haar ogen. Haar ogen lijken wel anders te staan. De tranen rollen nog steeds over haar wangen. Maar de manier hoe ze zegt dat ik weg moet wezen zorgt er voor dat ik binnen een seconde buiten de deur sta. Dan besef ik mij pas dat mijn ademhaling hoog zit. De vlekken dansen voor mijn ogen. Wow, wat is dit? Die ogen, what the Hell! Wat was dat? Waarom zei ze dat? Waarom? Hoezo moet ik oprotten voor ze mij iets aandoet waar wij allebei spijt van krijgen. What the Hell?

Mijn hoofd gaat in overdrive, ik zie Bill voor mijn ogen dansen, mijn ademhaling is hoog en onregelmatig als ook mijn hartslag in de 5e versnelling schiet en maar niet wil dalen. Wat is dit? Wat voel ik? Hoezo voel ik dit? Dan neem je een pilletje en zet je de muziek aan. Niet dit in een klap voelt het niet oké meer, ik krijg het benauwd. Michael blijft kusjes plaatsen in mijn nek. Zijn handen komen overal, ik merk dat mijn ademhaling onregelmatig wordt. Michael wordt er hitsiger van, en blijft doorgaan. Er zit geen rem op. Zijn pupillen zijn klein, hij kijkt mij zwoel aan. Het enige wat ik wil is dat hij stopt. Mijn hart bonkt in mijn keel. God, voor mijn gevoel krijg ik geen lucht.

Mijn hart slaat twee keer zo snel, voor mijn gevoel wil mijn hart buiten mijn lijf kloppen. Ik kan mijn ademhaling niet onder controle houden. Het ene moment heb ik te weinig lucht, voel ik mij high door een zuurstof te kort. Het volgende moment komt alles 3x zo hard binnen. Noemen ze dit trippen? Wat is hier de lol van? Ik wil dat het ophoud, en wel nu.


What the fuck. mijn hartslag heeft versnelling 6 ontdekt ik heb het idee dat die buiten mijn lijf verder wil kloppen. Ik krijg het benauwd, waarom zie ik toen voor mijn ogen gebeuren? Waarom voel ik dit? Wat is dit? Is dit een paniek aanval? hoezo voel ik dit? Waar komt dit vandaan? Ik ken dit gevoel niet? Wat moet ik met dit gevoel? Wat moet ik hiermee? Bill zijn hoofd verdwijnt tussen de zwarte vlekken. Ik zie nog net hoe hij op Dunya haar kamerdeur bonkt dat ze moet helpen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen