Foto bij Part 44|| Does he know

"No thank you" is what I should've said, I should be in bed
But temptations of trouble on my tongue, troubles yet to come
|Weak - AJR|

Stond je al ooit eens in een kleine afgesloten ruimte vol muzikanten die allemaal op hetzelfde moment een poging doen om hun instrument te stemmen? Nee? Ik ook niet, maar het is de enige manier hoe ik het gevoel in mijn hoofd nu kan gaan omschrijven. Het lijkt alsof een drumsolo wordt gespeeld in mijn hoofd. Ik steek de schuld op het spelletje never have I ever waarbij ik veel te veel drank op korte tijd naar binnen werkte. Mijn vriendinnen did me dirty met die laatste vragen. Wat is er zelfs na het spel gebeurd? Hoe hard ik ook mijn best doe, ik kan het me niet herinneren. Hopelijk heb ik mezelf niet voor schut gezet.

Mijn gedachten worden onderbroken door beweging onder mijn hoofd en luid gegeeuw. What the fuck!? Ik open mijn ogen maar knijp ze snel weer dicht. Ik wrijf erin en doe een nieuwe poging om ze te openen zodat ze aan het felle licht kunnen wennen.
'Goeiemorgen', klinkt een diepe ochtendstem.
What the Fu- Met een ruk spring ik op in het tentje. Een beweging die ik beter niet had kunnen maken want ik voel meteen mijn maag protesteren. Ik sla mijn hand voor mijn mond en ren snel het tentje uit om iets verderop het onvermijdelijke te doen. Hoe? Wat? Waarom? Mijn hersenen draaien overuren. Wat is er gebeurd?
'Zoé?' hoor ik van achter me. Ik veeg mijn mond af aan de rug van mijn hand. 'Alles oké?' vraagt Seppe bezorgd.
Euh neen! Waarom word ik wakker bij jou in de tent en draag ik enkel een topje en een onderbroek?
Ik knik: 'Ik had gisteren niet zoveel mogen drinken.'
Seppe lacht luid, te luid. 'Ja, je ging er wel voor met de shotjes.'
Kreunend knijp ik mijn ogen dicht: 'Ssst! Niet zo luid!' Ik wandel terug richting de tent en Seppe volgt me. Ik neem mijn shortje, trek het aan en probeer me zoveel mogelijk van gisterenavond te herinneren. Het spel kan ik me herinneren, nadien stelde Seppe vragen maar ik weet niet meer hoever ik ben gegaan met het beantwoorden van die vragen. Vanaf dat moment is alles zwart in mijn brein tot het ontwaken deze morgen. Ik kijk rond of er nog spullen van me in de tent liggen, maar op mijn smartphone na kan ik niets vinden.
'Ik ga even mijn spullen zoeken zodat ik mijn tanden kan poetsen', gebruik ik als excuus om weg te komen bij Seppe. Snel loop ik naar de tent waar ik normaal met Amélie, Céline en Janah zou slapen. Alles is nog dicht, ik maak de rits open en neem mijn spullen. Iedereen ligt nog te slapen, fantastisch. Ik neem wat water uit een flesje dat ik kon vinden bij de koelbox en begin mijn tanden te poetsen om de nare smaak van daarnet weg te krijgen. Door het water in mijn mond merk ik hoe hard mijn lichaam naar water snakt. Mijn hart bonst als een gek in mijn borstkas, mijn handen trillen door de stress die ik ervaar. Ik hoop dat de meiden me straks kunnen vertellen wat ik gisteren heb gedaan. Ik durf het echt niet vragen aan Seppe, ik heb schrik om de waarheid uit zijn mond te horen wat die dan ook moge zijn. Wanneer ik klaar ben, ga ik terug naar de tent. Ondertussen is er beweging zichtbaar, wellicht zijn de anderen net wakker geworden. Ik ga naar binnen en ontgrendel mijn smartphone, hopelijk brengen de stories op sociale media enkele momenten die ik heb gemist terug.
'Goeiemorgen', begroet Amélie me.
'Hmm' kreun ik.
'Hoofdpijn?' vraagt ze zacht. Ik knik. Meteen gooit ze me een strip paracetamol toe, zij is toch ook altijd op alles voorzien.
'Dank je.' Ik duw een tablet uit de blister en neem die in met wat water, nadien neem ik ook de pil in zoals elke morgen. Ik open Facebook maar daar zie ik niet erg veel staan, op naar Instagram dan maar. Bovenaan staat het vol verhalen, ik laat ze afspelen en probeer te volgen. Veel wijzer raak ik er niet van, ik zie enkele videos van in het het jeugdhuis, Janah's story bevat enkele video's waarin ik op een nogal sensuele manier dans met Amélie, best gênant om dit terug te zien. Hopelijk staat Janah's account privé en kan niet de hele wereld meekijken. Wat verder in haar verhaal zie ik fragmentjes van het spel Never have I ever, ik zie mezelf een aantal keer flinke slokken van de cocktail nemen, maar daar houden de stories dan ook op. Ik had zo gehoopt om meer te weten te komen, maar helaas. Amélie en Janah zijn ondertussen naar buiten en ik blijf alleen achter in de tent met Céline.
'Céline?' vraag ik.
'Ja?'
'Wat is er gisterenavond gebeurd na het spel?'
'Wij zijn naar hier gekomen, we hebben nog even gepraat en nadien zijn we gaan slapen.'
'Wie zijn we?' vraag ik angstig.
'Amélie, Janah en ik... jij zei dat je meteen ook zou komen maar je kwam niet. Toen ik je kwam zoeken was iedereen al weg.'
'Fuck!!' roep ik uit.
'Wat is er?' vraagt ze bezorgd.
Ik besluit onmiddellijk open kaart te spelen. 'Beloof me tegen niemand iets te zeggen maar ik werd deze morgen wakker bij Seppe.'
'Bij Seppe?!' roept ze geschrokken uit.
'Ja, roep het anders nog wat luider!' merk ik op.
'Sorry, maar wat deed je daar?' vraagt ze een pak zachter.
'Als ik dat zou weten dan zou ik nu niet aan jou vragen wat er gisterenavond gebeurd is...'
'Zoé, ik hoop oprecht dat je geen domme dingen hebt gedaan.'
'Ik ook, maar ik durf het hem niet te vragen. Wat als Seppe zegt dat we iets gedaan hebben? Wat moet ik dan tegen Louis gaan zeggen? Dan vallen alle plannen die ik had voor de komende maanden letterlijk in het water.'
'Wat als Seppe zegt dat er niets is gebeurd?' kaatst ze de vraag terug.
Ik zucht. Amélie en Janah komen de tent weer binnen en lachen vrolijk. Net op dat moment krijg ik een melding.
'Looks like someone had fun last night! Have fun recovering from that hangover!! 😜 xx'
Nee, dit kan niet waar zijn, Louis weet wat ik gedaan heb?
Een tweede melding komt binnen. 'Can you do a dance like this when you're on tour with us? 😏 - H.' Oh fantastisch, Harry is ook al op de hoogte. Ik kan me de grijns op zijn stomme kop al zo voorstellen terwijl hij dat bericht zit te typen. Hij grijpt ook elke kans om mij of Louis te plagen en nu zijn zijn pijlen duidelijk op mij gericht, goed wetende dat hij wellicht op zijn kop zal krijgen van Louis door het bericht.
Janah begint te giechelen: 'Zoé, ik krijg zonet enkele berichten binnen van Louis, Harry en nu net ook Niall. Louis zag enkele stories gisteren al maar volgens mij zijn ze dus over jou bezig en is iedereen-'
'Waarop reageren ze? Welk stuk van de avond?' onderbreek ik haar.
'Eerst op het dansen, nu ook op het drinken.'
'Fantastisch!' reageer ik sarcastisch. Het kon echt niet beter worden vandaag. De berichten van Louis en Harry blijven ook binnenkomen.
'Shuddup! Give me a break' stuur ik terug naar Harry, Louis laat ik maar eventjes zo. Ik moet even nadenken wat ik hem kan sturen.
'Ontbijt!!' roept iemand van op het veld. Amélie trekt een trui aan en we trekken met ons vieren richting het veld waar de stoeltjes van gisterenavond nog staan. Ik ga zo ver mogelijk uit de buurt van Seppe zitten en probeer hem zoveel mogelijk te ontwijken en zeker geen oogcontact te maken. Sommigen die niet zo close zijn met onze vriendengroep zijn gisterenavond of deze morgen al naar huis gegaan. We blijven dus met een klein groepje over die hier nog zijn, een tiental mensen in het totaal. Terwijl we wachten tot iedereen er is neem ik mijn gsm om een bericht te sturen naar Louis. Mornin' love! Wish I didn't drink that much. God damn it, my head is killing me 😩
Please, tell Harry to fuck off stuur ik meteen erna in een tweede bericht.
Louis zit blijkbaar klaar om te antwoorden want meteen krijg ik al antwoord. Go back to sleep, easiest way to get rid of that hangover. Not speaking from experience, just basic facts Zijn bericht doet me lachen en de hoofdpijn even vergeten.
Basic facts, sure whatever you say! btw I'm still out with friends... can't go to bed now
'Zoé!!' roept iemand in de groep. Ik kan niet meteen thuiswijzen waar de stem vandaan komt, daarvoor is mijn hoofd niet helder genoeg. Met een vragende blik kijk ik op en rond in de groep.
'Ben je aan het sturen met die zanger van die band? Je lacht zo naar je scherm.' klinkt de vraag.
Ik voel mijn wangen rood aanlopen, ontkennen heeft niet langer zin dus geef ik lachend toe. Vandaag moet ik sowieso afscheid nemen van iedereen want dit is de laatste keer dat ik hen zie voor ik vertrek ik op tour.
'Wie is het?' vragen verschillende mensen tegelijk.
'Louis.'
De koffiekoeken worden doorgegeven en wanneer ik de anderen zie eten voel ik mijn maag alweer keren.
'Jongens, ik denk dat ik maar eens naar huis ga en terug in mijn bed kruip. Ik weet niet hoe jullie hier nu kunnen eten, maar mijn kater laat het niet toe. Veel plezier de komende twee maanden, we horen elkaar wel eens.'
De meesten hebben niet door dat ik eigenlijk afscheid neem voor een langere periode wat ik niet zo erg vind. Ik heb geen zin om aan de hele groep uit te leggen wat mijn plannen zijn deze zomer en met wie en waar. Dat past ook niet in het plaatje van de relatie nog even geheim houden. De zak ontbijtkoeken komt bij me aan en snel geef ik alles door zonder al te diep in te ademen. Ik wandel weg richting de tent om mijn spullen te pakken, maar de geur van eten blijft me achtervolgen en voor ik het weet sta ik opnieuw te braken. Gelukkig sta ik niet meer in het zicht van de anderen. Ik drink nooit meer zo veel!

'Hé Zoé!' klinkt Seppe's stem achter me.
Ik draai me beschaamd om, dit is al de tweede keer vandaag dat hij diet ziet.
'Sorry, ik wil je niet ongemakkelijk laten voelen. Ik had het gevoel dat je zonet afscheid nam alsof we je je niet meer gaan zien. Alles oké?'
'Ja hoor, ik heb gewoon nogal een druk schema deze zomer en ik denk niet dat we veel zullen kunnen afspreken.'
Seppe knikt en even is het stil. 'Is Louis niet die jongen die je in Londen ontmoette?' vraagt hij dan.
Hij houdt me aandachtig in de gaten. Waarom herinnert hij zich nog de naam van iemand die ik twee maanden geleden één maal heb vernoemd? Is het normaal dat hij dat nog weet en alle anderen dat al lang vergeten zijn?
'Ja dat is hij, ik leerde Louis kennen tijdens onze schoolreis in Londen. Hij is zanger bij One Direction, de band waar ik naartoe ging in Amsterdam. Deze zomer ga ik mee met de band op tour door Europa en Noord-Amerika. Ik mag achter de schermen meewerken zodat ik me kan voorbereiden op de studies die ik graag zou doen. Vandaar dat ik deze zomer dus niet zal kunnen afspreken.'
Seppe staart me strak aan, ik kan niet afleiden welke emotie schuil gaat achter zijn blik maar de frons is in elk geval niet heel erg positief. Snel herstelt hij zich: 'Oh wel fijn voor je! Dan kan je een groot deel van de wereld zien en ontdekken wat je graag doet.'
Ik knik: 'Klopt, mijn moeder wil niet dat ik meega maar het is een kans die ik maar één keer zal krijgen. Zou je dat wel wat voor jezelf willen houden? We willen niet dat iedereen het weet, anders springt de pers erop en dat wil ik niet.'
'Oké, geen probleem. Veel succes deze zomer! Raak je thuis? Je ziet er niet al te best uit en ik zag je al twee maal...' Zijn laatste vraag klinkt bezorgd.
'Ja hoor, het lukt wel.' Ik neem mijn tas en wil vertrekken. Amélie, Céline en Janah zie ik morgen nog kort, dan neem ik wel uitgebreid afscheid van hen. Nu wil ik gewoon mijn bed.
'Zoé nee! Zo laat ik je niet vertrekken. Dit voelt echt niet oké, ik ga met je mee ofwel te voet ofwel spring je maar achterop mijn fiets maar ik laat je niet alleen naar huis wandelen in deze staat.'
Ik probeer hem te overtuigen dat het oké is en dat hij echt niet hoeft mee te gaan, maar het heeft geen enkele zin. Ik geef dan maar toe en spring achterop zijn fiets. Hoe sneller ik thuis in mijn bed ben, hoe beter.
Bij de voordeur stap ik van de bagagedrager af. Zou ik hem vragen of er deze nacht iets is gebeurd? Ik durf echt niet en wil het eigenlijk niet weten. Snel bedank ik Seppe voor de lift en zet mijn zonnebril op. Hopelijk is mijn moeder niet thuis en indien wel dan hoop ik dat de donkere glazen van mijn bril mijn ware staat camoufleert. Seppe omhelst me, wenst me een goede reis en vertrekt dan weer. Snel ga ik naar binnen, met wat gestrompel ga ik naar boven en laat ik me op mijn bed vallen.

Reacties (1)

  • bels

    Nnneeee ik moet het weten, what the fuck is er gebeurd???

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen