Timothy POV.

Ik ben nu bijna bij mijn uitgerekende datum. Nog 3 weken om precies te zijn, ook al zegt dat niet altijd wat. De afgelopen maanden heb ik de hele tijd het idee gehad dat mijn vaders mij in de gaten hielden. Het gevoel dat ze niet meer trots op mij zijn. Misschien is het maar een gevoel, maar als mijn gevoel wel klopt dan doet het best wel pijn.

"Schat, ben je nu weer aan het piekeren?" Vraagt Erik en ik haal mijn schouders op.

"Houden mijn ouders nog wel van me?" Vraag ik zachtjes.

"Natuurlijk doen ze dat. De laatste maanden zijn voor iedereen druk geweest, hmm?" Zegt Erik.

"Ja, je hebt gelijk. Ik maak mij te veel zorgen. Papa Bill en papa Tom gaan ook van onze twins houden en dan zullen ze zien wat voor een goede papa's wij zijn," zeg ik.

"Precies," zegt Erik en ik glimlach naar hem.

"Hebben mijn ouders jou nooit gevraagd waarom je hier altijd bent?" Vraag ik en Erik knikt.

"Ik heb ze toen uitgelegd dat mijn ouders mij eigenlijk nooit wilden en toch altijd weg zijn, dus toen mocht ik gewoon blijven. Jouw ouders zijn echt geweldig Timothy," zegt Erik en ik knik even tot ik wat nattigs tussen mijn benen voel.

"Erik, ik denk dat het bijna tijd is voor de baby's," zeg ik en ik kreun pijnlijk. Het erge is dat net nu mijn ouders niet thuis zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bel je ouders
    Die komen meteen

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen