Bill POV.

"Je hebt deze twee weken al helemaal ingepland, is het niet?" Vraag ik met een zucht.

"Grotendeels ja, maar er zijn ook dagen waarop jij mag kiezen, maar we gaan samen," zegt Tom.

"Waarom zou ik samen alles willen doen met iemand die mijn middelbare school tijd tot een hel heeft gemaakt!" Roep ik uit, of toch de laatste twee jaar. Ik zie Tom even op z'n lip bijten.

"Ik had toen niet door dat het jou zoveel pijn deed," zegt Tom.

"Natuurlijk deed het mij pijn! We waren toch een soort van vrienden daarvoor," zeg ik.

"Ja, en toen werd ik verliefd op je en heb ik een aantal stomme keuzes gemaakt, uit angst," zegt Tom.

"W.Wat?" Breng ik uit.

"Laat maar, kom, we gaan naar de pier. Daar hebben ze superleuke kraampjes," zegt Tom waarna ik toch maar knik. Misschien is het ook wel een beetje mijn fout geweest dat Tom mij ging pesten, als ik iets beter had opgelet had ik misschien gezien dat hij met z'n gevoelens in de knoop zat. Dan had ik hem kunnen vertellen dat er niks verkeerd was aan die gevoelens.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Jullie waren pubers
    Snap bill dat die Tom nog niet vertrouw

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen