Bill POV.

Wanneer Michiel maar blijft huilen leg ik de spullen even neer waarna ik voor hem neerhurk. "Ik snap dat het schrikken was lieverd," zeg ik en ik druk een kus op Michiel z'n wang. "Waar is je leeuwtje?" Vraag ik en dan besef ik dat ik die hoogstwaarschijnlijk op de hotelkamer heb laten liggen, dus daar ga ik Michiel ook niet meer kunnen kalmeren. Ik kijk even de winkel door, maar zie ook hier niet 1,2,3 iets wat ik voor hem kan kopen. "Papa heeft bijna alles," zeg ik en ik geef hem opnieuw een kusje waarna ik recht ga staan.



Wanneer ik terug in de hotelkamer ben huilt Michiel nog steeds. "Hij is toch niet terug ziek?" Vraagt Tom bezorgd.

"Nee, één van die rotfans van jou hebben hem laten schrikken," zeg ik.

"Maar, de bodyguards dan?" Vraagt Tom.

"Die hebben haar op tijd tegen gehouden, maar ze riep nogal hard en dat maakte Michiel bang," zeg ik waarna ik snel naar het bed loop om meneer Leeuw te pakken en ik geef hem aan Michiel die daardoor wel weer stil wordt. "Zo stom dat ik dan ook nog eens z'n knuffel was vergeten," zeg ik met een zucht.

"Dat kan iedereen overkomen Bill. Het is dat ik het pas zag toen jullie al te lang weg waren, anders was ik achter jullie aangekomen," zegt Tom.

"Dat weet ik. Ik neem het jou ook niet kwalijk. Eerder mijzelf. Ik ben zo'n sukkel," zeg ik.

"Hey, niet zeggen. Zoals ik al zei, dat overkomt de beste," zegt Tom waarna ik toch maar even knik om dan Michiel uit de buggy te halen. Nog een week en dan zijn Michiel en ik weer thuis.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw!!!
    Het is nu weer goed gelukkig

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen