Tom POV.

Ongeveer een week later komt Bill ineens met zo'n speciale lantaarn die je over het water kan laten gaan naar mij toe en ik zie dat Elliot z'n naam er opstaat. "Bill, wat is dit?" Vraag ik.

"Elliot kon niet worden begraven, want het was een miskraam dus we hadden niks om te begraven, maar ik dacht, als we deze over het water laten gaan. Ik las dat het voor sommige mensen hetzelfde effect heeft als iemand herdenken tijdens een begrafenis," zegt Bill.

"Awh, je bent geweldig," zeg ik en Bill knikt even waarna hij mij knuffelt.

"Kom je dan mee? Jouw moeder past op de meiden, dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken," zegt Bill en ik knik waarna ik samen met Bill mee loop. "We moeten alleen wel met de bus, want hier in de buurt kon ik geen geschikt water vinden," zegt Bill.

"Dat is okay," zeg ik, want ik weet ook wel dat hier in de buurt geen geschikt water is voor zo'n lantaarn. Daarvoor heb je grotere wateren nodig en niet een sloot.



Wanneer we op een juiste plek zijn aangekomen lopen we richting het meer en ik zet mij al op het zand eromheen. "Gaat het?" Vraagt Bill en ik knik even. Dit is het moment om het echt los te kunnen laten. Dat ik altijd blijf fantaseren over Elliot is een feit, maar ik hoop dat het na vandaag wel minder mijn gaat doen. "Wil jij de lantaarn aansteken?" Vraagt Bill.

"We doen het samen," besluit ik, want ook al heeft Bill er niet het verdriet over dat ik heb, het was ook zijn kind, dus we moeten dit samen doen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Dit gebaar vind ik zo lief!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen