Bill POV.

Ik kijk even naar mijn broertjes en glimlach. Ze zijn hier nu weer een week en ze laten mij niet los. Ik snap dat Brandon en Caden bang zijn dat ik ze weer in de steek laat, maar dat ben ik niet van plan. Mijn broertjes helpen mij op dit moment juist. Ik had nooit gedacht dat mijn broertjes die kracht hadden.

"Bill, ik wil die!" Roept Caden.

"Dit poppetje?" Vraag ik verbaasd, want eigenlijk is die voor Mascha en wou ik die net naar mijn kleine meid brengen. "Weet je wat, je mag hem even lenen," zeg ik waarna ik het poppetje maar aan Caden geef en Brandon slaat z'n arm om mijn been waardoor ik op dit moment sowieso geen kant meer op kan.

"Brandon, laat mij eens los," zeg ik, maar Brandon luistert niet, dus ik schud even met mijn hoofd waarna ik hem optil. Ik moet zeggen dat ze als een soort zoons voor mij beginnen te voelen, maar ik ga ook degene zijn die ze moet opvoeden. Misschien met Tom aan mijn zijde, misschien ook niet. Het is afwachten of we weer een koppel kunnen worden.

Even dwalen mijn gedachten toch weer af naar Inge. Ik voel mij ineens eigenlijk best wel gemeen dat ik nooit meer verder contact heb gezocht met haar vader. Hij en ik waren toch vrienden geworden. Misschien wanneer het echt weer goed met mij gaat, dat ik die vriendschap dan kan oppakken.

"Bill waar mama?" Vraagt Brandon ineens en ik slik even. Ik wist dat er misschien weer een keer zou komen dat ze naar hun moeder zouden vragen, maar hoe ik hierop moet reageren weet ik niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat word nog wat

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen