Op het moment dat ik op het meisje afstap en haar aan wil spreken, besef ik me dat ik eigenlijk haar voornaam niet eens meer weet. Het is echter te laat om terug te krabbelen, want ze heeft me al gezien en kijkt me afwachtend aan. “Eh, hoi,” zeg ik dus maar, met een ongemakkelijke glimlach. “Zosima, was het toch? Dochter van een winnares?”

Even knippert ze verbaasd met haar ogen, maar ze lijkt niet meteen te neiging te hebben om een schaal van het buffet af te grissen en me ermee te slaan, wat ik maar als een goed teken opvat. “May,” corrigeert ze me. “En jij bent Swan? Broertje van een winnares?”

“Ik, eh.” Ik kijk haar onderzoekend aan, terwijl ik probeer te bedenken of May echt haar voornaam is, aangezien ik me die naam niet herinner, of dat ze gewoon een grap met me aan het uithalen is. Even overweeg ik om te zeggen dat ze me wel naar mijn middelste naam, ‘gevaar’, kan noemen, maar niet alleen is dat een dom idee, het is overduidelijk niet mijn echte middelste naam - hoewel ‘Solis’ niet echt veel beter is. Met mijn achternaam - of erger nog, mijn volledige voornaam - aangesproken worden, is echter nog veel erger. “Chris,” zeg ik dus maar. “Laten we het daar maar op houden.”

Ze trekt een wenkbrauw naar me op, maar haalt dan haar schouders op. “Dus, Chris, wat wil je? Want na wat ik van Adey en Sam gehoord heb, kan ik me niet voorstellen dat je in vrede gekomen bent.” Ze grinnikt, duidelijk niet onder de indruk bij de gedachte aan mijn eerdere duels vandaag. Waarom zou ze ook? Zíj was degene die vanmorgen een laars in iemands gezicht plantte, en daarmee ervoor zorgde dat Alex de rest van de dag in de ziekenboeg heeft gespendeerd. Ze staat al heel wat punten voor, nog voor ik echt iets heb kunnen zeggen. “Het is niet alsof ik een grote flater geslagen heb tijdens die trainingen waar je opmerkingen over zou kunnen maken, dus wat kom je doen?”

De waarheid is dat ik niet alleen niets heb om zo’n opmerkingen over te maken, ik zou het ook niet durven. Het meisje - May - is niet heel veel langer dan ik en lijkt niet bijzonder gespierd, maar ze heeft dezelfde laarzen aan als vanmorgen, en ik wil de hakken daarvan zeker niet in mijn gezicht krijgen. “Dit klinkt misschien niet helemaal geloofwaardig, als je al met je bondgenoten gepraat hebt over vanmorgen, maar ik kom in vrede,” probeer ik, hoewel het meer als een vraag dan als een verantwoording klinkt. “Ik wilde eigenlijk- Omdat je uit District 4 komt enzo-” Ik heb het gevoel dat wat ik ook zeg, het op de een of andere manier toch wel beledigend overkomt op haar en haar thuisdistrict. “Kende je Josiah?”

“Josiah?” Ze kijkt me even verbaasd aan, voor ze haar ogen sluit, alsof ze verdwijnt in haar herinneringen. “Alleen omdat ik uit District 4 komt, betekent dat nog niet dat ik iedereen daar ken. Ken jij soms wel iedereen uit…” Ze aarzelt en opent haar ogen. “Sorry, ik ben heel slecht in dit soort dingen. Welk district was het ook alweer?”

“District 11, en nee, dat doe ik niet,” geef ik toe. District 11 heeft miljoenen inwoners, maar nu ik erover nadenk, is District 4 ook niet echt klein en dunbevolkt. Ik voel het bloed weer naar mijn wangen stijgen, en doe snel alsof ik bijzonder geïnteresseerd ben in de punten van mijn schoenen - die zwart, en dus een stuk mooier dan die van Samuel zijn. “Dus... je hebt hem niet gekend?”

“Dat zei ik niet.” Ze zucht. “Josiah… Ik heb hem niet echt goed gekend, maar ik heb wel eens met zijn zus getraind, en ik heb hem een paar keer gesproken. Hij leek best aardig, denk ik. Het is alleen- Je zus heeft gewonnen vanwege een gebroken hart, weet je dat? En niet alleen dat van hem, maar dat van iedereen waar hij langer dan een paar minuten mee leek te praten. Hij heeft tijdens die Spelen met meerdere verschillende meisjes aangerommeld, op nationale televisie. Wist je dat hij een vriendin had, thuis? Die verdiende dit niet - dat deden ze allemaal niet. En het feit dat je naar hem komt vragen, geeft me alleen maar het idee dat jouw zus er ook niet onbeschadigd uit is gekomen.”

“Hij is haar held,” zeg ik zachtjes. “En ik had gehoopt dat hij ook de mijne had kunnen zijn.”

May schudt haar hoofd. “Josiah heeft je zus misschien de scherven van haar leven teruggegeven, maar hij heeft zoveel afgepakt van zoveel mensen die het niet verdienden. Als je per se een held aan wilt wijzen, denk ik dat je beter naar je zus zelf kan kijken. Zij moest ten slotte leren leven met zijn keuze, en met hem loslaten. Dat is misschien nog wel veel moeilijker dan loslaten zonder met de gevolgen ervan te moeten leven.” Ze haalt even diep adem en balt haar vuisten. “Josiah stierf niet vanwege haar, of vanwege welk meisje waar hij mee heeft staan flirten dan ook. Hij stierf omdat hij zelf moest ervaren wat hij hen allemaal aandeed. Dat is geen held, dat is een klootzak.” Ze spuugt de woorden haast uit, ieder woord feller en scherper. “Maar schijnbaar zijn mannen gewoon zo: ze laten je je voor even speciaal voelen, maar zodra je met je ogen knippert, staan ze gewoon de eerste de beste ander af te lebberen.” Ze werpt een nijdige blik op een van de andere hoeken van de zaal, waar Alex in zijn eentje staat. Als hun blikken elkaar kruisen, kijkt de jongen snel weg, en klakt May geërgerd met haar tong. “Wat is het ook een stomme eikel. Ik had hem harder moeten trappen,” mompelt ze. Ik weet niet precies wat er tussen die twee - en Flynn - aan de hand is, en ik denk eigenlijk dat ik het ook niet wil weten.

“Hé, niet alle mannen zijn zo,” mompel ik in een zwakke poging tot verdediging, maar May haalt sceptisch haar wenkbrauw naar me op.

“Oh nee?” Ze lacht, maar heel oprecht klinkt het niet. “Ga je me nu vertellen dat jij een hartstikke leuke en betrouwbare jongen bent die nóóit zoiets zou doen? Met alle respect, maar na wat ik over je gehoord heb, denk ik niet dat je een overtuigend argument zou kunnen maken waarom jij een ‘leuke, vriendelijke’ jongen zou zijn die nooit iemand zou kwetsen.”

“Ik had het ook niet over mezelf.” Ik weet maar al te goed dat ik niet zo ben. Ik zoek altijd ruzie, conflicten en oorlog op. Voor vriendelijkheid ben je bij mij meestal aan het verkeerde adres. Maar Mays oordeel maakt me ongemakkelijk, omdat ik weet dat ze het fout heeft. Natuurlijk, er zijn vast heel veel mannen die precies zo zijn als ze beschrijft. Mannen zoals Alex, zoals Josiah of misschien wel zoals ik. Mijn blik dwaalt af naar een stukje verderop, waar een jongen met eindeloze bossen in zijn ogen met een warme glimlach op zijn gezicht tussen een groep kinderen zit. Nee, niet allemaal.

“Hij? Echt waar?” Als ik opkijk, zie ik dat May mijn blik gevolgd heeft en even met een verbaasde frons naar Day kijkt, voor ze weer een wenkbrauw naar me optrekt. “Veel succes.”

“Wat-” Ik kijk heen en weer tussen haar en Day, en frons dan. “Wat wil je daarmee zeggen?”

Het meisje haalt haar schouders op, pakt haar glas en een koekje van het buffet, en loopt dan richting het midden van de zaal. “Gewoon, zoals ik het zeg.” Ze draait zich naar me om, en tot mijn verbazing staat er een oprechte glimlach op haar gezicht. “Succes, Chris.”

Reacties (3)

  • Incidium

    'Want na wat ik van Adey en Sam gehoord heb, kan ik me niet voorstellen dat je in vrede gekomen bent.' Ik zie wel voor me dat Samuel nog geen 10 minuten eerder tegen May aan stond te klagen over Chris lol.
    'ze heeft dezelfde laarzen aan als vanmorgen' dus Chris heeft een werkend overlevingsinstinct, hij gebruikt het alleen niet, mhm XD
    Mays preek over dat alle mannen onebtrouwbaar zijn is pijnlijk maar begrijpelijk.
    Haar 'succes' is fantastisch en Chris' verwarring ook.
    plottwist, Day is hartstikke slecht met kinderen, hij haat ze heel erg, Chris moet hem komen redden zsm

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Tbh dat is een gesprek dat ik wil lezen dus als je ooit besluit om verder te schrijven, ga ervoor
      Normaal staat het op een laag pitje, maar nu doet hij heel erg zijn best om niet alles nog heel veel erger te maken en dus heeft hij het heel hard nodig
      Yup ze heeft genoeg gezien van onbetrouwbare dudes dus het is logisch dat ze er niet heel veel vertrouwen meer in heeft en dat ze pissed off is
      Ja hier vind ik May echt wel leuk. May en Chris zijn de mensen waarvan iedereen verwachtte dat ze elkaar zouden haten maar eigenlijk kunnen ze het best oké vinden
      Oh tbh dat was prachtig geweest maar Day komt van Ilse dus we hadden al vastgesteld dat hij in de timelines waar hij overleeft docent wordt

      1 maand geleden
    • Incidium

      Ik wil Day als leraar...
      ik wil opzich wel verder schrijven maar het stuk waar ik ben is veel werk (tm) en schuif ik al sinds afgelopen augustus voor me uit so misschien? ik heb hoop

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Oh ja dat was het boetes bekijken right? Dat is wel altijd leuk, lekker overal commentaar op geven en op iedereen bitchenxD

      1 maand geleden
    • Incidium

      ja klopt maar het zijn er zo veel... rip mij. Wel mogelijkheid voor Pubert tho.

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Oké klopt maar de eerste paar had hij al gezien toch? En er zijn er een paar waar niets gebeurd/niets over bekend is omdat niemand genoeg respect heeft voor District 6 en 10 om daar echt bij stil te staan
      Maar meer Pubert is sowieso altijd goed

      1 maand geleden
  • Megaeraaa

    En jij bent Swan? Broertje van een winnares?
    Die kwam aan

    Maar schijnbaar zijn mannen gewoon zo
    Ok misschien, maar hé, niets tegen Alex!

    Dit is zo geweldigxD

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Niets tegen Alex, maar loyaliteit is niet zijn forte. Niet alleen wisselt hij constant tussen May en Flynn, hij zit ondertussen ook nog alle andere tributen te checken

      1 maand geleden
    • Megaeraaa

      Wacht, hoezo ook nog andere tributen?

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Tijdens de boetes zit hij helemaal iedereen te checken, inclusief Jamaia, die dertien is, en daarna maakt hij nog meerdere opmerkingen over Day

      1 maand geleden
    • Megaeraaa

      Ah ja was ik bijna vergetenxD
      Dat was best erg

      1 maand geleden
  • Duendes

    maar ze heeft dezelfde laarzen aan als vanmorgen, en ik wil de hakken daarvan zeker niet in mijn gezicht krijgen.


    OKÉ MAAR EVEN HARTSTIKKE VALID DAMN- Adey en Samuel zijn niet eng at all maar die laarzen nope

    die zwart, en dus een stuk mooier dan die van Samuel zijn.


    Chris niet zo petty ohmygosh even snel tussendoor sneren naar Samuel love deze jongen

    Als je per se een held aan wilt wijzen, denk ik dat je beter naar je zus zelf kan kijken.


    Oké maar even dat is freaking adorable en zo belangrijk en jajajaja love that awh
    Dit het gesprek met May is echt heel nice idk het heeft goede vibes en ze zijn leuk en idk ik zie heel erg voor me hoe May wegloopt en nog even echt glimlacht en dat is adorable en also Chris die echt verbaasd is dat ze hem niet haat goshxD
    LOVE IT

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Adey en Samuel zijn misschien niet zo eng als May en haar laarzen, maar eng genoeg om dat soort uitspraken niet hardop te doen
      Ja man hier is zoveel medium awkward goede vibe, en zelfs Chris is verward dat dat mogelijk is

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen