Langzaam voel ik hoe Dunya haar hoofd beweegt. Die heeft dus ook een hersenschudding zo te horen. Geen wonder dat ze geen idee heeft wat er is gebeurt. Dat verklaart ook waarom ze sowieso geen idee heeft wat er allemaal in haar leven is gebeurd. Ik zucht. "Dus kort gezegd, ze is gewurgd, neer gestoken en wat heeft Dave gedaan?" Michael zucht, leunt tegen de wastafel aan. "Ik weet het niet Tom, hij heeft der wat gegeven waardoor ze niet volledig in die shock terecht zou komen. Ik heb het niet opgeslagen. Want er waren nog 7 andere dingen die op dat moment gaande waren. Ik was voornamelijk op Nic aan het letten dat die niet op dat moment out zou gaan en daar even lekker ging liggen OD'en, zo als zij gelijk de eerste dag heeft gedaan. Daarna kon ik Dunya gaan helpen, want die bleef in een paniek aanval hangen. Ik heb hier even niet de kracht voor Tom. Dus please doe even normaar in deze abnormale situatie." Ik ben verbijsterd. Ik normaal doen? Ho eens even, ik ben hier net zo slachtoffer als dat hij is hoor! Ik wil er tegen in gaan, Dunya beweegt nog wat. Wrijft over der hoofd, om vervolgens ongeveer naar de andere kant van het toilet te schuiven. Zo als ze meestal reageert.

Laura kijkt haar met grote ogen aan. "Waarom doe je dat?" Ik ken die blik maar al te goed in haar ogen. Die is zich wezenloos geschrokken. "Wat doe ik?" Ze staat op, pakt haar tas en gooit die alsof het de normaalste zaak van de wereld is over haar schouder. "Waarom schuif je zo ineens weg? Ik bedoel, jullie hebben toch gedate?" Dunya begint te lachen en schud haar hoofd. "Sorry, maar ik date geen Duitsers, no offence though." Wat is dat nu weer voor opmerking? "Waar refereer jij nu weer naar?" Dat had ik niet moeten zeggen. Der kop vertrekt, en voor ik het weet heeft ze mijn shirt vast en sta ik met mijn rug tegen een van de deuren. "Moet ik duidelijker zijn? Of wat?" Dit is een geval zo als laatst. Ik zie gewoon hoe er een lap over haar gezicht wordt gelegd, ze heeft geen idee wat ze zegt en doet. "Niks, laat maar." "Dat dacht ik." ze geeft me nog een zet na dat ze dat heeft gezegd. Mijn hoofd bonkt tegen de deur. Auw! crap hey! Laura kijkt met open ogen van mij naar Dunya. Ik ben niet gauw bang, maar nu let ik echt op wat ik doe. Want dit is wachten tot de bom barst, ik wil die bom niet zien barsten. "Nou ja zeg! Doe eens even normaal! Zo ga je toch ook niet met je familie om." Laura zorgt er voor dat Dunya zich met een ruk omdraait. "Moet jij eens heel goed luisteren ettertje. Wat ik met mijn familie doe, gaat jou geen flikker aan. Dus steek die veel te lange neus van je in die tering boeken die we hebben gekregen. Bemoei je voornamelijk niet met mijn zaken. Daarnaast, maak dat je wegkomt voor ik je helemaal naar de tyfus mep." Dreigend loopt ze op Laura af.

Als of je het over de duvel hebt komt Dave binnen gelopen. Hij ziet der kop, pakt Dunya bij der arm en trekt haar mee de toiletten uit "Kom jij maar even mee, buiten afkoelen NU!" Hij kijkt haar doordringend aan. Dat gaat ook maar net goed. "Sorry, mijn schuld, die is niet zo leuk als ze een kater heeft." De deur valst rustig dicht. "Kater?" vraagt Laura bleu. Natuurlijk, ik zucht, laat mij langs de deur op de grond zakken. Met mijn handen ga ik over mijn hoofd en gezicht. "Fuck!" Roep ik uit. Vragend kijken de twee die mij aan. "Wat?" Snauw ik. Echt, ik krijg af en toe geen hoogte van der. Dan snap ik eindelijk een stukje en dan komt er een agressieve stiefvader bij. Dacht ik de boel te begrijpen of enigszins op een rijtje te krijgen. Komt dit natuurlijk weer. "Fuck" zucht ik nu. Mijn handen blijven op mijn slapen rusten. Echt om gek van te worden. "Je mag ook wat duidelijk maken?" Zegt Michael geïrriteerd. "Wat wil je dat ik zeg dan? Ik snap er zelf amper wat van. Dus be my Guest. Leg het mij uit, want ik heb de puzzel nog niet gelegd." Roep ik boos uit. Mijn armen gooi ik in de lucht. Moet ik dit wel willen begrijpen? Of zijn we echt terug bij af? Is het weer een hele boel gissen en raden. Die kut hoofdpijn helpt natuurlijk ook voor geen meter. Ik zweer het je, ik wordt gek. "Hebben jullie nog nooit van praten gehoord? Dat is wel echt belangrijk in een relatie." Laura bedoelt het goed, maar echt dit is de druppel; "Gatver, nee, die date ik echt niet. Heb ik ook nooit gedaan. Dat je dat even weet, ga dat ook aan die ander vertellen. Ik ben er helemaal klaar mee." Ik zeg dit, krab aan mijn voorhoofd. Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan. Beteuterd kijkt Laura mijn kant op, om vervolgens de toiletten te verlaten. "Rot jij nu ook maar op, ik heb hier even geen trek ik." Snauw ik naar Mich. Natuurlijk snauw ik hem nu ook af.

Op de gang, hoor ik Dave nog iets zeggen. "Verdomme Dunya, laat het nu rusten. Hier word het niet beter op." Ik versta het niet maar ach. "Nee, ik ben hier helemaal klaar mee, hij moet ook eens horen dat ik gewoon mijn ruimte nodig heb. Daarbij rot jij ook even een tyfus end op. Bedankt voor gister, maar dat was niet helemaal de oplossing die ik zocht!" Hoor ik haar. "Nee, dat snap ik. Zo ver was ik ook wel. Wat had ik dan moeten doen? Je laten dood gaan? Je bent weer lekker egoïstisch bezig. Stik er dan ook maar in, als je niet geholpen wil worden prima, zoek het dan ook lekker uit! Zak er in! Echt sterf, niet half. Doe het dan godverdomme een keer goed. Maar ook daar ben je te egoïstisch voor!" Hoor ik Dave weer. Zijn die nu ook ruzie aan het maken? Dan hoor ik een onbekende stem. "Kom op jullie staan in de lobby van een hotel, even zachter of ga ergens anders ruzie staan maken." "Ach pleurt toch op man!" Dunya gooit de deur van het toilet dicht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen