Op Hogwarts was een evenement gaande die eeuwen lang niet meer was georganiseerd, iedereen was dan ook in rep en roer voornamelijk omdat vanavond de laatste opdracht zou plaatsvinden, deze evenement was het tri wizard tournament drie kampioenen van drie scholen zouden deelnemen aan deze evenement en een van hun zou de uiteindelijke kampioen worden Hogwarts was daarom ook de gastheer van Beauxbatons en Klammfels twee tovenaarsscholen in Europa.
De kampioen van Beauxbatons was Fleur Delaceur een prachtige Franse vrouw, die van Klammfels was Viktor Kruml , een Bulgaarse tovenaar en van Hogwarts was Harry Potter en Cedric Diggory, ja je hoort het goed Hogwarts had twee kampioenen niemand weet precies hoe of wat, wie zijn naam in de vuurbeker had gegooid maar feit was, dat hij mee moest doen met deze gevaarlijke opdrachten.


Iedereen had zich verzameld op de tribunes, de kampioenen en onze schoolhoofd Albus Dumbledore stonden beneden bij een gigantische doolhof, ik stond bij Hermione en Ron en we moedigde onze kampioenen luidkeels aan.
Na nog een speech van professor Dumbledore was het tijd om de doolhof in te gaan, nu ging het zenuwslopende uur in, wie zou er winnen? En wie zouden er vroegtijdig terug keren?
Niemand wist toen nog dat er een dodelijke wending aan zat te komen.


Er verstreek een lange tijd Fleur en Viktor waren inmiddels terug, maar Harry en Cedric waren nog niet terug.
Uiteindelijk verscheen Harry weer ineens de trofee viel op de grond en Harry zat op de grond, iedereen juichte maar al snel verstomde het geluid Harry zat namelijk over het levenloze lichaam van Cedric Diggory, ik hoorde mensen schreeuwen, huilen ik zag Cedric zijn vader naar ze toe lopen en ook professor Dumbledore stond erbij, angst overspoelde mij. ‘Hij is terug, Voldemort is terug.’ Mijn hart leek voor een seconde stil te staan toen ik hoorde dat mijn vader terug zou zijn, het enige wat ik nog dacht was dat ik weg moest wezen, mijn vader zou waarschijnlijk verwachtte dat ik me bij hem zou voegen, naar hem toe zou komen maar de verhalen die ik had gehoord maakte me bang daarom toen niemand op mij lette rende ik weg, rende ik naar de leerlingenkamer pakte ik mijn belangrijkste spullen en verdween ik.


Nu vijf weken later zit ik hier in Frankrijk mij te verstoppen voor zijn dooddoeners.
Ik had hier inmiddels een nieuw leven opgebouwd ik was bevriend geraakt met twee dreuzel meiden, waar ik vaak iets mee ondernam bang dat ze me uiteindelijk te pakken zouden krijgen? Ja, dat was ik zeker. Maar ik besefte me heel goed dat de dooddoener gelijk had ik kon me niet blijven verstoppen vroeg of laat zullen ze me te pakken krijgen, kans is zelfs dat mijn vader achter mij aan zou komen, ik weet niet wat ik liever heb mijn vader die me met veel geweld terug zal halen, of de dooddoeners die misschien een wat vriendelijkere aanpak gebruiken?


Een week lang had ik ze niet meer gezien, mijn alertheid neemt af en ik had zelfs met mijn dreuzel vriendinnen, Katherine en Anna afgesproken om wat te gaan drinken, rustig zaten we op het terras Katherine een slankmeisje met lang blond haar die ze in een staart droeg en een grote zonnebril op vertelde over de date die ze de vorige dag had gehad, een jongen die ze had leren kennen op school aandachtig luisterde we en lachte we om de grappen die ze erover maakte maar al snel werd mijn aandachtig naar een andere plek getrokken, tegen over de straat stond er een prachtige fontein en daar zag ik toch echt een man naar mij kijken, de angst bekroop mij weer ik had zo het vermoeden dat dit een van vaders volgelingen was.
‘Rose!’ ik schrok toen ik door Anna werd aangestoten, vragend keek ik haar aan. ‘Katherine vroeg of jij nog een leuke jongens verhalen had?’ ik schudde mijn hoofd, ik hield mij momenteel niet zoveel bezig met vriendjes ik was te druk bezig met mijn eigen problemen die zich voordeden.
Zonder waarschuwing werd er een briefje voor mijn neus op tafel gegooid, ik pakte die snel en keek naar de man die het had neergelegd, de man keek mij dreigend aan hij had zwart kort haar en een stoppelbaardje, zonder verder een woord liep hij weg.
‘Wat een rare vent.’ Hoorde ik Katherine zeggen, zenuwachtig glimlachte ik en vouwde ik het briefje open.

19:00 hier achter op het parkeerplaats zijn, anders gaan je dreuzelvriendinnen eraan.

Snel deed ik het briefje in mijn zak. ‘Gewoon een zieke grap.’ Loog ik, ik had kunnen weten dat ze andere maatregelen zouden treffen, dat als ze zouden weten dat ik dreuzel vriendinnen had ze hun tegen mij zouden gebruiken, ik had geen keus ik moest me overgeven voor de veiligheid van mijn vriendinnen, van de hele dreuzelgemeenschap.


En zo om 19:00 liep ik de bijna lege parkeerplaats op, ik had alleen mijn stok bij en die klemde ik in mijn handen zodat ik mijzelf kon verdedigen mocht dat nodig zijn.
‘Kijk eens wie we daar hebben.’ Drie gedaantes liepen uit de schaduwen en ik kon hun gezichten zien. Een dooddoener die kende ik niet, een man had zwart vettig haar ik herkende hem als professor Snape, de man die ook net had gesproken, ik vroeg me af wat hij hier deed. Was hij een dooddoener? Dat moest wel anders was hij hier niet, de laatste man herkende ik als Lucius Malfoy, ik schrok toen ik hem zag. Hij zag er moe uit alsof hij dagen niet had geslapen, hij had een onverzorgd uiterlijk ik hoopte dat ik niet de reden daarvan was.
‘Niet zo netjes om ineens te verdwijnen mijn collega’s en ik maakte ons zorgen.’ Ik draaide me naar Snape, ja hij had gelijk maar ik moest gewoon weg.
‘Je vader heeft een verrassing voor je.’ Ik keek naar de onbekende dooddoener, hij zag er nogal raar uit, zijn tong kwam er elke keer uit en hij keek alsof hij elk moment mijn nek kon omdraaiden.
‘Rose.’ Langzaam draaide ik naar Lucius, zijn stem klonk zo gebroken, voorzichtig stak hij zijn hand uit. ‘Rose, kom alsjeblieft naar huis.’ Ik kreeg medelijden met hem, hij zag er zo slecht uit ik hoopte zo erg dat dit niet door mij komt.
Voorzichtig pakte ik zijn hand vast, hij trok me naar zich toe en pakte zachtjes mijn middel vast, niet veel later verschijnselde we en stonden we voor Malfoy Manor. Ik was thuis

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen