Bill POV.

De volgende dag zitten Tom en ik tegenover de dokter. "Okay, wat we willen doen. In eerste instantie willen we nog één keer haar ontlasting onderzoeken, ook al denk ik niet dat we iets zullen vinden. Misschien tijdens zo'n aanval, maar niet in haar normale dagen. Verder dachten we aan een kijkoperatie. Dat is de manier om alles perfect te kunnen zien," zegt de dokter.

"Ehm, dat klinkt wel heel heftig," zeg ik zachtjes.

"Jullie hoeven niet gelijk te beslissen, maar we raken uit onze mogelijkheden. De scans die we konden proberen hebben we gedaan, we hebben inwendig onderzoek gedaan, maar een kijkoperatie laat ons er nog dichterbij komen," laat de arts weten.

"Okay, maar ik vind dat nog altijd erg ver gaan," zeg ik en Tom legt z'n hand op mijn rust.

"Dat snappen we ook. Een operatie is niet niks en ook al proberen we zoveel mogelijk om voornamelijk te kijken een narcose is nooit zonder risico," zegt de arts en ik knik.

"Neem de tijd om er over na te denken. Of we de operatie binnenkort doen of pas over één of twee jaar maakt vermoedelijk niet veel uit, maar iedereen hier wil weten wat ze nu precies heeft," zegt hij en ik knik waarna we gedag zeggen en wanneer Tom en ik buiten staan zucht ik even.

"Dat gaan we dus mooi niet doen. Echt niet," zeg ik vastbesloten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill eigenwijs
    Het hoeft nu ook niet dat zegt de arts ook

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen