Weken gingen er voorbij, ik kreeg weinig te eten en werd bijna dagelijks gemarteld door vader. Alleen als hij weg was kwam Narcissa of Draco naar mij toe, ze maakte een praatje, verzorgde mijn wonden en gaven mij extra te eten. Alleen Lucius had ik na die gesprek niet meer gezien, ik wist niet hoe het met hem ging, waar hij was, helemaal niks het leek alsof hij gewoon was verdwenen ik wilde het aan Narcissa of Draco vragen maar toch hield ik maar mijn mond, bang voor de antwoord.
Binnen twee weken was ik getrouwd met Snape maar ondanks dat hij nu mijn man was zag ik hem weinig, maar op de momenten dat ik hem zag was hij lief voor mij, op zulk manier had ik hem nog nooit gezien.

Ik was blij toen het eindelijk 1 September was, eindelijk was ik even verlost van vader maar al gauw bekroop een bepaalde angst mij toen ik mij besefte dat er over mij gepraat werd, ik nagekeken werd en ik een paar mensen waaronder mijn vrienden een uitleg verschuldigd was, natuurlijk verdiende ze een uitleg maar geloof me als ik zeg dat het erg moeilijk is om uit te leggen wat er is gebeurd vooral omdat ze er niks tegen kunnen doen dan er alleen voor mij zijn.
Helaas zag ik ook op deze dag Lucius niet, normaal ging hij mee naar het station maar deze keer bracht alleen Narcissa mij en Draco weg.
‘Draco, ik wil alleen in een coupe zitten ik zie je wel in de grote zaal?’ zei ik, even keek hij me verbaasd aan maar daarna knikte hij. ‘Is goed, ik hou wel een plekje voor je aan de tafel.’ Ik glimlachte en liep de trein binnen, ik ging zitten in een lege coupe en hoopte vurig dat niemand erbij kwam zitten, ik wilde alleen zijn, alleen met mijn gedachtes. Ik trok mijn voeten op en sloeg mijn armen eromheen, langzaam kwam de trein in beweging en tot nu toe was ik nog steeds alleen.
ik dacht aan Hogwarts, hoe het zou zijn om mijn vrienden weer te zien, zouden ze nog steeds om mij geven? Zouden ze boos zijn? Hoe moest ik het ze vertellen wat er was gebeurd? Over mij en professor Snape, of was het beter om het geheim te houden.
Ik keek naar de langs flitsende en de veranderde landschapen, naar de schapen die graasde in de weilanden en de vogels die voorbij vlogen, toen de schemer viel trok ik mijn uniform aan en toen de avond was gevallen minderde de trein vaart en stopte we in Hogsmeade.

Ik wachtte tot de trein leeg was en toen de laatste leerlingen weg waren liep ik de trein uit, met de koets die werd voorgetrokken door een terzieler, een wezen dat je alleen kan zien als je de dood had gezien ging ik naar het kasteel toe.
Bij de eikendeur was er gepraat en gelach te horen iedereen was al binnen op de eerstejaars na, ik liep naar binnen en zag dat een paar leerlingen naar me keken, ze wende zich tot diegene naast hun en begonnen zachtjes te praatte ik negeerde hun en liep naar de afdelingstafel van Slytherin waar Draco een plekje voor mij had vrij gehouden. ‘hey.’ Zei hij zachtjes. ‘Hey.’ Zei ik.
Niet veel later kwamen de eerste jaars binnen die zenuwachtig met elkaar aan het praten waren en vol bewondering naar de betoverende plafond keken, professor Mcgonagall, docente transfiguratie ging hun voor en stopte bij een krukje met een oude hoed erop, de sorteerhoed die zou de leerlingen indelen in hun afdeling huis


Nadat alle eerstejaars weer waren ingedeeld en professor Mcgonagall de kruk en de sorteerhoed had weggezet stond professor Dumbledore op.
‘Tegen onze nieuwkomers,’ begon Dumbledore met een galmende stem, een hartelijke glimlach en gespreide armen, ‘zeg ik; welkom! Tegen onze oudgediende – welkom terug!’ er is een tijd voor toespraken, maar dat is niet nu. Eet smakelijk!’ er verscheen eten op de tafel, Draco, zijn maten en alle andere leerlingen schepte hun bord vol en begonnen te eten, behalve ik, ik had een knoop in mijn maag en werd misselijk toen ik het eten zag. ‘Eet.’ Ik keek Draco aan die op het punt stond om wat aardappeltjes op mijn bord te leggen maar stopte toen ik mijn hoofd schudde. ‘Ik hoef niks.’ Zei ik zachtjes.
‘Rose, je hebt in de vakantie nauwelijks gegeten, nu kan je eten het is goed.’ Zei hij, ik glimlachte en schudde weer mijn hoofd uiteindelijk staakte hij zijn poging en begon aan zijn eten.
Ik wende mijn blik op de leraren tafel ik zag dat een oude professor terug was, dat Hagrid onze leraar verzorging van fabeldieren er niet was, ik zag dat professor Snape ook even weg was maar na een tijdje weer terug kwam, hij fluisterde even iets tegen professor Dumbledore, ik was benieuwd of hij wist dat professor Snape een dooddoener was. Aan de tafel zat ook een heel nieuw gezicht een vrouw helemaal gekleed in het roze.
Zodra iedereen klaar was met eten verdween alles ook weer waardoor de tafel nu leeg en schoon was.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen