Foto bij Part 49|| Does he know

I'll be your ghost, your game, your stadium
I'll be your fifty-thousand clapping like one
And I feel alright, and I feel alright
'Cause I worked it out, yeah, I worked it out
|Love runs out - One Republic|

Het voorbije deel van de tour verliep volgens de jongens iets rustiger dan het deel dat er nu aan zit te komen. Het eerste deel van de tour door Europa verbleven ze telkens voor twee à drie dagen op een locatie en hadden ze vaak twee optredens in eenzelfde stadium. De komende tien dagen staat een reis van meer dan 3000 kilometer op de planning en zes optredens verspreid over vijf locaties. Het wordt dus best pittig als ik hen mag geloven. Zij zijn het touren al gewoon nu ze aan hun derde tour bezig zijn, dus ik denk dat het voor mij extreem pittig zal worden als zij het al lastig vinden. Na het laatste deel door Europa is er een korte pauze van twee weekjes voorzien, maar als ik het zo hoor dan zit die periode ook al goed volgeboekt met opnames, tv interviews, het filmen van enkele commercials en veel meer. Veel vakantie en tijd om uit te rusten zit er dus niet in. Ik hoop dat de busritten wat zullen meevallen want om eerlijk te zijn heb ik daar toch wat stress voor. Je zit met zes op een toch wel vrij kleine oppervlakte samen en voor hen is dit de eerste keer dat ik erbij zal zijn. Wellicht hebben er al vriendinnen meegereisd, maar er is een verschil tussen de hele tijd meetouren en enkele nachten blijven. Ik heb ook wel een beetje schrik voor de busritten, toen ik vroeger met mijn ouders op reis ging met de auto was het heel vaak nodig om tussenstops te maken omdat ik me misselijk voelde door in de auto te reizen. Volgens Louis valt dat wel mee in de tourbus omdat je niet merkt dat je de bus aan het rijden is. Ik hoop maar dat hij gelijk heeft.

Over een uurtje begint 5 Seconds of Summer met het voorprogramma en vandaag wil ik hun optreden graag eens bijwonen. De voorbije optredens is dit nog niet gelukt omwille van verschillende redenen. Er was altijd wel iets gaande waardoor ik er maar niet in slaagde om erbij te zijn. Momenteel ben ik backstage in de loge bij Lexi. Ze wou nog even overleggen met het social media team. Het team is positief verrast door de foto's die ik gisteren online plaatste. Als ze daar al verbaasd op reageren, wat zullen ze dan doen als ik eens echt mijn best ga doen? Gisteren maakte ik enkele foto's met een smartphone en plaatste ik er wat filters over, ik maakte niet eens gebruik van professioneel materiaal. Elke fan op de eerste rij kan exact dezelfde beelden vastleggen en zo publiceren. Ik stel hen voor dat ik vanaf morgen ook gebruik kan maken van mijn eigen camera. Gelukkig krijg ik de toestemming hiervoor. Ik weet niet wat het is met hen, maar het lijkt alsof ze niet willen dat ik privémateriaal gebruik voor de band. Ik heb nog wel enkele ideeën die we met het team kunnen doen, maar het lijkt me nog net iets te vroeg om die met hen te gaan bespreken. Eerst wat afwachten en dan zien we wel.
'In conclusion, keep doing what you're doing.'
Glimlachend knik ik en verlaat ik de loge. Ik heb nog enkele minuten voor het voorprogramma start. Snel ga ik nog even langs bij Louis om hem succes te wensen en dan loop ik door de gangen richting het stadium. Het is niet moeilijk om mijn weg te vinden, ik moet enkel op het geluid afgaan. Het geschreeuw verbaast me toch elke keer opnieuw. Hoe luid de fans schreeuwen om de aandacht van hun favoriete band te trekken. Als je hier vooraan op of bij het podium staat, kan je echt geen onderscheid maken tussen het geschreeuw van die ene fan links voor of die fan rechts achter. Ik begrijp het echt niet waarom iedereen schreeuwt, behalve een zere keel de dag nadien levert het niets op. Ik ben zo blij dat Max me die oordopjes heeft gegeven tijdens het allereerste optreden. De band maakt best goede muziek, ik herken enkele van hun liedjes doordat ze vaak op de radio komen. Je kan ze vergelijken met One Direction maar dan net iets ruiger. Ik maak enkele foto's van het voorprogramma en wacht dan geduldig af tot het de beurt is aan de main act van de avond. Het is het vierde optreden dat ik zelf bijwoon, je zou denken na drie keer heb je het toch wel gezien en gehoord, ze zingen telkens dezelfde liedjes. Dat klopt maar het is de sfeer die elke keer anders is, de fans maken de beleving anders. De jongens hebben ook geen strikte richtlijnen die ze moeten volgen op het podium, ze doen maar wat en daardoor krijg je ook elke keer een andere show.

Het concert is halfweg als het plots begint te regenen. De jongens gaan door alsof er niets aan de hand is en zingen gewoon verder, het zijn ook maar wat druppeltjes. Hopelijk waait het wel over, maar helaas de bui blijft hangen en de regen valt met bakken uit de lucht. Ik krijg een regenjas aangereikt van iemand die uit de backstage komt lopen en de crew komt voorzien van bescherming tegen de regen. Ik zou ook naar binnen kunnen vluchten, maar ik wil net even gebruik maken van de regen omdat die best een mooi effect kan hebben op foto. Harry amuseert zich helemaal rot in de regen. Niall heeft een regenjas aangetrokken en Louis trekt een sweater aan, maar Liam en Harry blijven doorgaan in enkel een T-shirt die binnen de kortste keren helemaal doorweekt is. Harry gaat zelfs bewust de regen gaan opzoeken en danst tussen de druppels door. Ik maak enkele foto's van hem en kijk goedkeurend naar het scherm als ik de beelden opnieuw bekijk, met mijn camera zou het nog veel mooier zijn maar die ligt op de bus. Ik schrik op als iemand op mijn schouder tikt.
'Oh sorry, I didn't mean to scare you.'
Ik glimlach verontschuldigend.
'We're not going to rush to bus when it has ended. We'll give the boys some time to take a shower and change their clothes before we're leaving.'
'All right! Thanks for letting me know.' Het crew member knikt even en gaat dan weer backstage.

Het optreden is al eventjes afgelopen en we zitten backstage even te kletsen vooraleer we kunnen vertrekken. De jongens hebben een douche genomen en hun natgeregende outfit ingeruild voor andere comfortabele kleding. Ik zit samen met Niall, Liam, Harry en Zayn in een ruimte waar wat banken staan en een tafel met daarop snacks.
'Where is Louis?' Iemand die ik nog niet eerder heb gezien komt de kamer binnen.
'Still showering', antwoordt Liam.
'Tell him he must come to my office as soon as he's finished his shower', klinkt het streng en dan verdwijnt de persoon even snel als hij is gekomen. Ik kijk de jongens verward aan en merk dat ze elkaar allemaal aankijken met opgetrokken wenkbrauwen.
Ik staar hen vragend aan: 'Is there anything wrong?' Fluitend komt Louis de kamer binnen en wil hij plaats nemen bij ons op de bank.
'If I were you I wouldn't sit down. Martin is looking for you and he wants to see you in his office right now', houdt Liam hem tegen.
Louis spert zijn ogen wijd en zijn mond valt een beetje open. 'Ooh fu-'
'Yup!' reageert Niall.
'I think I'll go find Martin', zegt Louis terwijl hij al naar de deur loopt.
'Rest in peace, Lou. We love you!' roept Niall.
'Don't worry, we'll take care of Zoé!', roept Harry er meteen achterna. Harry slaat een arm om me heen en trekt me dicht tegen hem aan.
Louis steekt zijn middelvinger op en spurt dan de kamer uit.
'Can someone please tell me what is going on?' vraag ik, nu nog meer in de war dan net.
'Louis probably forgot the deadline for our book... again', legt Liam uit.
'What do mean again?' vraag ik.
Harry legt me uit dat de band bezig is met het schrijven van een autobiografie die na de tour zal worden gepubliceerd. Elk lid van de groep kreeg de opdracht om een hoofdstuk te schrijven over hun beleving binnen de band vanaf het moment van hun auditie tot en met nu.
'The deadline was 1st June, Louis didn't hand in his part, he got two weeks extra but apparently he still hasn't given his part to Martin.'
'Is he going to get in trouble for it?' vraag ik.
'Definitely! Martin needs his chapter in order to publish the book. They need to reread everything, if necessary they'll have to rewrite a few things and they have to put everything together, adding pictures and so on.'
Ik knik begrijpend. Dit heeft Louis zichzelf aangedaan, ondertussen is de deadline al een maand voorbij en ik denk dat ze ruim voldoende de tijd hebben gekregen om hun stuk te schrijven. Zayn en Liam hebben de ruimte verlaten en bergen hun spullen op. Niall kijkt de snaren van zijn gitaar na. Ik neem de smartphone en scroll door de foto's die ik vanavond maakte tijdens het optreden. Ik laat er enkele aan Harry zien die nog steeds naast me zit, zijn arm rust op de bank achter me. Hij kijkt aandachtig mee en toont enkele die hij heel leuk vindt.

Pas een halfuur na zijn vertrek komt Louis terug. Hij ziet er niet al te gelukkig, hij kijkt ons aan en rolt met zijn ogen om meteen door te lopen naar zijn loge. Ik wil opstaan om hem achterna te gaan, maar zowel Niall als Harry houden me tegen en schudden met hun hoofd. Ik frons mijn wenkbrauwen, maar nog voor ik mijn vraag kan uitspreken hoor ik enorm veel lawaai uit de loge komen. Het klinkt alsof stoelen door de kamer worden gegooid en Louis bromt allerlei zaken tussen zijn tanden. Luid genoeg om te horen, maar niet luid genoeg om verstaanbaar te zijn.
'He can be quite moody when he's told off', zucht Niall.
'I'm going to check on him', zeg ik vastbesloten. Ik sta op en loop richting de deur van zijn loge. zacht klop ik op de deur, zonder te wachten op antwoord ga ik naar binnen.
'Hey, calm down. What's going on?' vraag ik.
Louis draait zich geschrokken om en gaat met zijn handen door zijn haar. 'I'm sorry', verontschuldigt hij zich. In de kamer liggen twee stoelen ondersteboven en ook de tafel staat niet meer waar die eerst stond.
'No need to apologize. Tell me what's wrong.'
Louis legt de situatie uit en zijn verhaal stemt overeen met wat de anderen me net vertelden. 'I just don't think I can write a chapter about being in the band. I feel vulnerable writing about my experiences and insecurities in the band.'
'Do they really expect you to write about your insecurities?' vraag ik verrast.
'No, but what else will make it a good story?'
Ik haal mijn schouders op. 'I don't know, write about your audition, about touring, about the boys, about your family, your friends, football... anything you like that has to do with you or the band.'
Hij humt alleen maar en begint zijn spullen in te pakken. Voorzichtig raap ik de stoelen op en plaats ik ze weer bij de tafel.
'Did he give you extra time to write the chapter?'
'He needs it by tomorrow.'
'Tomorrow???!!!'
'Jup, you heard me. Tomorrow, so I guess I'll pull an all nighter.' Hij neemt zijn tas en maakt aanstalten om de ruimte te verlaten. Hij loopt meteen door naar de bus buiten zonder de anderen aan te kijken.
'Give him half an hour to calm down. By the time the bus leaves he'll be his funny self again', stelt Niall me gerust.
Ik haal diep adem en blaas de lucht langzaam uit. 'I hope so.' Ik had niet verwacht dat Louis zo kwaad kon zijn of zo kon reageren.
'C'mon let's go', zegt Harry die ook nog aanwezig is in de ruimte. Blijkbaar zijn de anderen al vertrokken. Samen met Harry en Niall loop ik naar de bus, ik stap de drie tredes op en we lopen langs de bedden heen naar de deur achteraan in de bus. Harry klikt op de knop die deur opent en gaat dan de trap op naar de lounge ruimte boven. Zayn en Liam zijn er al en hebben de game console al opgestart.
'Is Louis here?' vraagt Harry.
Liam reageert snel: 'Yeah, downstairs in the lounge. Still pissed though.'
'He knew this would happen, no need to be mad about it right now', zegt Zayn. Hij concentreert zich op de game. Ik neem mijn laptop uit mijn tas en begin met het bewerken van de foto's die Harry daarnet aantoonde als zijn favorieten. Het duurt even voor ik tevreden ben met het resultaat. Eigenlijk wil ik maar één foto plaatsen per optreden, maar ik kan niet kiezen dus besluit ik er maar drie te nemen.



Liam, Zayn en Harry staan na een aantal spelletjes op en verlaten de ruimte. Wellicht gaan ze slapen aangezien het kwart na twaalf is.
'Zoé', vraagt Niall na een tijdje.
'Hmm?'
'I am going to bed.'
'Okay, good night', reageer ik zonder op te kijken van mijn scherm.
'Zoé, were you and Louis fighting yesterday when I walked into you?' vraagt hij dan.
Bij het woord fighting kijk ik meteen op. Ik schud mijn hoofd: 'Ne we weren't.'
Hij haalt opgelucht adem: 'Okay, if you want to talk about anything, I'm here for you.'
'Thanks Niall.'
Hij glimlacht en wandelt richting de trapjes.
'Niall!'
'Yeah?' Hij draait zich weer om en kijkt me aan.
'Can you tell me where to find Louis?' vraag ik.
'Yeah sure, come with me.' Hij wenkt me met zijn hoofd. Ik neem mijn smartphone, klap mijn laptop dicht en volg Niall dan de trapjes af. Hij opent de deur naar de keuken en badkamer en wijst tussen de twee ruimtes nog een deur.
'He's probably in there.'
Ik bedank Niall en open de schuifdeur. Achter de deur verschuilt zich een iets kleinere lounge ruimte. Ook hier is een bank voorzien, maar ook enkele stoelen zoals je die standaard ziet op normale bussen. Louis zit in de hoek van de bank. Zijn benen opgetrokken met daarop een stapel papier. Hij heeft een zwarte pet op en speelt met het touwtje van zijn hoodie. Voorzichtig ga ik de ruimte binnen en stap ik naar hem toe. Hij heeft zijn ogen nog steeds op de papieren gericht.
'Hi', fluister ik zacht wanneer ik naast hem plaats neem. Hij kijkt op en haalt het oortje van zijn koptelefoon uit zijn oor.
'Hi, I didn't hear you come in.'
'Do you mind if I sit here?' vraag ik voor de zekerheid. Hopelijk is hij al wat gekalmeerd in vergelijking met eerder deze avond.
'No of course not, I love to have you around. Sorry for my behavior earlier.'
'It's okay, I just didn't know you have such a short fuss.'
Hij kijkt naar beneden en glimlacht: 'Sometimes, I'll just admit it. I can't deny it.'
'Have you been writing?' vraag ik terwijl ik naar de papieren wijs.
'Yeah, I've been trying to but I'm not really making progress.' Zuchtend toont hij me de papieren en ik zie vooral doorstreepte woorden staan.
'Use my laptop instead of writing everything by hand.' Ik bied hem mijn laptop aan.
'That's not really the problem, I just don't know what to write. Each time I write a sentence I am not pleased with it. I don't know what to write or how to explain things.'
'You should write it down as if you were talking to me, as if you were telling me about your audition and your time in the band.'
Hij fronst even maar neemt dan dankbaar mijn laptop aan en begint te typen. Ik neem mijn smartphone en plug mijn koptelefoon in om naar wat muziek te luisteren. Ik kopieer Louis' houding en trek mijn benen op, zodat mijn knieën mijn borst raken. Ik open de Facebook-app en scroll wat door mijn nieuwsoverzicht heen, nadien open ik Instagram. Op die app kan ik me al iets langer bezig houden door het nieuwsoverzicht en de explore-pagina. Ik voel de vermoeidheid toeslaan en ga wat dichter bij Louis zitten zodat ik mijn hoofd tegen zijn schouder kan leggen. Hij kijkt op en plaatst een kusje op mijn voorhoofd. Ik wil vechten tegen de vermoeidheid en wakker blijven tot Louis zijn tekst af heeft, maar het lukt niet. Ik hoor hem nog fluisteren: 'It's okay, darling, get some sleep.'

Reacties (1)

  • bels

    Teddybear kan boos worden!
    Maar hij is wel behoorlijk de sjaak....

    Lief dat zoe zo wordt opgevangen door de andere(H)

    Ze vullen elkaar zo goed aan he! Ik wil wedde dat die woorden binnendringen en Lou zijn stuk op tijd afkrijgt(H)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen