Gustav geeft een knipoog. "Zo, jij dacht ook nog even langs te komen? Kom je je schoenen halen?" Hij speelt het spelletje mee. Hij heeft in tegenstelling tot Tom wel door dat ik van Georg zijn kamer af kwam. "Hey, waar ging jij heen?" Tom ziet er niet uit. Wallen, nee echt wallen. Je zou ze bijna een stoel geven. "Hier je telefoon, ik heb hem maar opgeladen." Zegt hij. Die is net wakker geworden uit een kort hazenslaapje. Ook Georg komt van zijn kamer af, nu helaas met shit. Laura en Gerda komen ondertussen ook van hun kamer af. "Dunya, jij en Dave?" Vraagt Gerda dan. "Wat, nee. Nee, dat is niet verstandig." Georg trekt zijn wenkbrauw op. "Dave en ik zijn gewoon vrienden van de middelbare school. Plus allebei behoorlijk slechte slapers, dus dan haal je 's nachts nog wel eens stunts uit. Zo als dit." Ik laat de foto aan Georg en Tom zien. Bild is er vroeg bij vandaag. Ik bij Dave op zijn rug. Mijn arm uitgestoken. "Dat moet je helemaal zelf weten, maar echt ik snap niet waarom ze zoveel foto's van jou maken. Wordt je daar niet een beetje gek van?" Vraagt Tom. Ik wil knikken, maar Gerda is mij voor. "Dat lijkt mij nu zo tof he! Dat je niet normaal over straat kan." Verbaasd kijk ik haar kant uit. "Nou, ik vind er geen zak aan. Ik kan niet eens naar de focking wc of het staat op Bild. Doe normaal!" Zeg ik.

David telt de koppen, telt er nog 2 bij op en loopt naar de deur. "Mc ontbijt?" Roept hij. Iedereen begint te joelen. Mc ontbijt? Wat is een Mc ontbijt? kipnuggets en patat? Hamburgers en koffie? Dat is wel een hele vreemde combinatie hoor. Ik weet dat ze hier koude frikandellen enzo hebben en dat die dingen plat zijn. Maar mc ontbijt? Gadverdamme. "Jullie maken een geintje toch? Ontbijten met patat en kipnuggets? Of is het hamburgers en koffie? Wat moet ik mij er van voorstellen?" Verbaasd kijkt Laura mijn aan. "Heb jij nog nooit een mc ontbijtje gehad?" De manier waarop het er uit komt klinkt alsof het al jaren een ding is een mc ontbijt. "Nee, nog nooit van gehoord. Moet ik mij kater voer voorstellen? Koude pizza, hamburgers met koffie? Tell me?" Georg begint te lachen. "Ten eerste is dat niet jouw kater voer. Dat zijn paracetamol en saaie broodjes kaas. Ten tweede het zijn gewoon broodjes ei. Relax, alleen die met sausage, daar zit een hamburger op." Broodjes ei van de mc? Geloof je het zelf? "Sorry, maar eerst zien dan geloven." Georg begint te grinniken. "Hebben ze dat niet in Amsterdam dan?" Ik schud mijn hoofd. "Nee, ik haal gewoon een bammetje uit de vriezer op kater dag." Lach ik.

Het duurt niet lang, David is terug, Bill en Michael zijn ondertussen ook uit bed gehaald. "Maar waarom loop jij om 5 uur op je blote kakken buiten? Ik vind dat behoorlijk vreemd." Gerda probeert aardig te doen, maar ik geloof er geen snars van. "Dat is gewoon toeval. ik kon niet meer slapen dus ben ik naar de gang gelopen, en toen viel de deur dicht. Dus kon ik mijn schoenen niet meer pakken." Ik ben veel te goed in liegen geworden. Tom weet daar en tegen wel dat ik gewoon naar buiten ben gevlucht. Want ik trok het hier niet meer. Eens in de zo veel tijd. Als ik te vaak en te veel van die oxy tabletten heb gehad. Wordt ik para van iedereen en alles. Dat duurt dan een uur. Dan ga ik normaal hardlopen. Maar daar heb ik nu niet de spullen voor. Het is geen excuus ik weet het. Ik kan mijn trauma nog niet onder ogen komen. Of trauma, het is er eerder meer dan 1 en wat er allemaal is gebeurt in de afgelopen vier dagen helpt daar ook niet bij. Dat is eerder een luxerende factor geweest.

Gustav stoot mij aan. "Wat deed jij samen met Georg?" Hij fluistert het, zodat de rest het niet hoort. Ik voel mijn wangen rood worden. "Euhm.. kijken of mijn schoenen daar lagen" lieg ik weer eens. Hij grinnikt. "Ik zeg niks. Jij zocht je schoenen" Hij knipoogt naar mij. "Dunya hebben wij vandaag nog iets op de planning staan? Of is het uitbrak dag en gaan wij morgen weer de bus in?" Michael roept het van af de andere kant van de tafel. "Morgen bus, vandaag was "Chill" dag. Ik bedoel uitbrak dag. Of beter gezegd kater dag." Hij knikt. David komt het geniale idee dat wij wel mee kunnen naar een interview van de jongens. "Is dat wel zo verstandig?" Probeer ik nog. Maar David wil er niks over horen. Wij gaan mee, geen discussie mogelijk.

David legt alles uit, van waar spullen voor zijn tot waar alles wordt bewerkt en hoe het uiteindelijk op tv komt. Het is bizar. Ik vind het serieus leuk. Ook mogen we achter de schermen kijken naar hoe het interview wordt opgenomen. Ik loop toch het liefst met mijn capuchon op. Toch wordt ik herkent door de presentatrice. Dus, wordt het interview stil gelegd, ik wordt tegen mijn zin de make-up in geduwd en daarna moet ik maar leuk mee doen met het interview. De lichten schijnen vol in mijn bakkes. Het doet gewoon pijn aan mijn ogen. Direct krijgen de vraag hoe het is om Tom te daten. Ik kan mijn hoofd niet in de plooi houden en trek een vies gezicht. “Sorry, maar ik heb niks met Tom, gaat ook nooit iets worden ook. Dus geen zorgen, hij is nog een vrij man.” De vrouw kijkt mij verbaast aan. “Ohw, maar wat zijn jullie dan van elkaar?” Ik wil bijna der kop in twee hakken. The hell chick! “Nou, onze moeders zijn vriendinnen. Ik wou graag in het buitenland studeren. Dus mijn moeder heeft contact met hun moeder opgenomen en zo ken ik deze jongens.” Ik haal mooi in op de leugen. Misschien houd Bild nu dan eens op.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen