Bill POV.

Wanneer ik zeker ben dat de kinderen op hun kamer blijven loop ik terug naar Tom en zie dat hij inmiddels met z'n gezicht in z'n handen zitten. "Tomi," zeg ik zachtjes en ik zet mij naast hem neer.

"S.sorry. Het heeft mij meer geraakt dan ik dacht," zegt Tom zachtjes.

"Dat is ook logisch. Een overval is niet niks," zeg ik en Tom knikt langzaam. "Neem de tijd om het te verwerken. Ga desnoods met een profesional praten, dan krijg je vast de nodige hulp," zeg ik.

"Ze hielden de wapens niet eens op mij gericht. Waarom heeft het mij dan toch zo geraakt?" Vraagt Tom.

"Het is gewoon iets moeilijk om mee te maken schat. Iedereen zal van zoiets ondersteboven zijn," zeg ik en Tom knikt.

"Gelukkig heb ik jou," zegt Tom zachtjes.

"Mij zal je altijd hebben. Ik ben niet van plan om ergens heen te gaan," zeg ik.

"Dank je Bill," zegt Tom en hij drukt een kus op mijn wang en ik glimlach even waarna ik naar de boodschappen kijk.

"Zal ik die dan maar even opruimen?" Vraag ik aan Tom en Tom knikt even waarna ik met de boodschappen naar de keuken loop.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Arme Tom
    Luister naar bill

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen