Langzaam opende ik mijn ogen, ik knipperde een paar keer voordat ik mijzelf omdraaide en professor Snape op mijn bed zag zitten, ik gaapte en hoorde hem lachen. ´Goedemorgen.´ zei hij.
´Hoe lang zit je er al?’ ik ging een stuk recht op zitten en keek hem vragend aan, hij hield zijn schouders op. ‘Ik denk een half uurtje.’ Dat was echt niet eng iemand die een half uur naar je zit te kijken terwijl je sliep, zijn vingers streelde zachtjes mijn wang. ‘Vandaag is je eerste lesdag, ik wilde je eigenlijk wakker maken maar je lag zo lief te slapen.’ Hij glimlachte licht. ‘Ik heb ontbijt hierheen laten brengen, lunchen en avond eten doe je wel in de grote zaal maar deze ochtend mag je hier ontbijten, je les rooster ligt er naast op het bureau.’ Ik knikte ik merkte dat professor Snape zich al had omgekleed voor hem zou het vandaag ook weer de eerste les dag zijn.
‘Je hebt de eerste les van mij.’ Een glimlach verscheen op mijn gezicht hij dat zei, eerste uur toverdranken geweldig!
Hij gaf mij nog een zachte kus op mijn voorhoofd, stond op en liep weg, waarschijnlijk zou hij naar de grote zaal gaan om daar te ontbijten, ik stond op en liep naar het bureau waar een bord met pannenkoeken lag dit was mijn lievelingsontbijt en ik denk dan ook dat Narcissa dit aan hem had doorgegeven, een glas pompoen sap stond ernaast en inderdaad zoals hij al zei lag mijn lesrooster er ook.
Nadat ik alles naar binnen had gewerkt keek ik op mijn lesrooster, ik zou de eerste uur inderdaad toverdranken hebbe, daarna kruidenkunde en in de middag als laatste had ik verweer tegen de zwarte kunsten van professor Umbridge, ik was nieuwsgierig naar haar les, sinds mijn eerste jaar hier hadden we elk jaar een nieuwe leraar voor die vak en elk leraar gaf die les op een heel andere manier. Mijn favoriete leraar was dan toch wel professor Lupin die helaas na een jaar moest stoppen vanwege dat hij een weerwolf is.

Iedereen zat al in de toverdrankenlokaal, een donkere, koude kamer met ronde tafels, ketels en planken vol toverdranken en boeken. Ik zag dat aan de tafel van Hermione, Ron en Harry nog een plek was dit was de enigste plek die nog vrij was waardoor ik wel naast hun moest zitten, even kwam er weer een knoop in mijn maag.
Hermione keek me aan toen ik naast haar ging zitten, ook Ron en Harry wenden hun blik naar mij toen ze besefte dat ik bij hun aan tafel kwam zitten. ‘Rose, ik ben blij dat je er weer bent, we hebben ons vreselijk zorgen om je gemaakt.’ Fluisterde Hermione en ze glimlachte.
‘Wat is er gebeurt?’ Fluisterde Harry ik keek Ron, Hermione en Harry even aan ze glimlachte alle drie en ik zag in geen van hun ogen iets van boosheid.
‘Ik leg het jullie later wel uit, als we alleen zijn.’ Zei ik, ze knikte en we richtte ons weer op de les.


De eerste les ochtend was voorbij, tijdens de lunch besloot ik om bij Draco te zitten, zodat we even konden bij praten over de feestmaal, de nieuwe professor, de nieuwe studenten.


Samen met Draco liep ik door de gang onderweg naar verweer tegen de zwarte kunsten. ‘Juffrouw Riddle.’ Hoorde ik achter mij, ik draaide me om en zag een vrouw staan in een groene gewaad, haar haren in een strakke knot en een rond brilletje; Professor Mcgonagall.
‘Kom je even mijn lokaal binnen?’ ik knikte glimlachte even naar Draco en volgde de professor haar lokaal in, ik zag dat er nog geen leerlingen waren.
Ze ging zitten. ‘Professor Dumbledore heeft de leraren het een en andere uitgelegd over jouw en professor Snape, ik weet het fijne er niet vanaf. Ik vertrouw Albus, Severus en…’ ze was even stil en zuchtte diep. ‘En jou, ik vind het erg wat er is gebeurd bij je thuis en je moet weten dat we er altijd zullen zijn om je te helpen, als er iets is of als je bang bent alsjeblieft kom dan naar een van ons toe. Ik begrijp dat het zwaar is om de dochter van je-weet-wel-wie te zijn, Severus heeft beloofd om je te beschermen en ik weet zeker dat hij dat zou doen.’ Ik knikte, bedankte professor Mcgonagall en rende daarna naar de lokaal van verweer tegen de zwarte kunsten, ik was tien minuten te laat, de les was al volop begonnen.
Umbridge weer helemaal in het roze gekleed keek met haar paddenogen naar mij toe.
‘Ah kijk eens wie heeft besloten om op te komen dagen.’ De ogen werden op mij gericht en ik glimlachte zenuwachtig. ‘Professor Mcgonagall wilde mij spreken.’
Professor Umbridge kwam naar mij toe gelopen, ze bestudeerde mijn gezicht en mijn lichaam ik werd er wat ongemakkelijk van vooral toen ze een klein lachje uitstootte. ’10 punten van Slytherin.’ Zei ze en ze liep terug naar haar bureau.
Ik was met stomheid verslagen puntenaftrek? Ik had een geldige reden dat ik te laat was. ‘Professor, dit is oneerlijk professor Mcgonagall wilde mij spreken.’ Professor Umbridge draaide zich om, ondertussen ging ik naast Hermione zitten de enigste plek die nog vrij was. ‘Professor Mcgonagall kon dit ook bespreken terwijl je les had van haar of nadat je vrij was.’ Ik rolde met mijn ogen en besloot om er verder maar niks over te zeggen.
Toen ik opmerkte dat iedereen hun perkament, inkt en veer op tafel had liggen besloot ik dit ook te doen.
Professor Umbridge tikte met haar toverstok op de bord waarop de volgende woorden verscheen:

Verweer tegen de zwarte kunsten
Een terugkeer naar de basisprincipes

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen