‘Jullie onderricht in dit vak is nogal verbrokkeld en onsamenhangend geweest, nietwaar?’ Ik keek haar aan vroeg me af waar ze naartoe wilde met verbrokkeld en onsamenhangend. ‘Door het komen en gaan van leraren, van wie velen helaas geen ministerieel goedgekeurd lesprogramma zijn jullie ver beneden het niveau dat je zou mogen verwachten van jullie SLIJMBAL-jaar. Het zal jullie echter goed doen om te weten dat het probleem nu wordt aangepakt. Dit jaar volgen we een zorgvuldige opgebouwde, op theorie gebaseerde en door het ministerie goedgekeurde cursus defensieve magie. Schrijf dit over.’ Wat mij goed zou doen was als mijn vader zou verschijnen en professor Snape en ik kunnen gaan scheidden zodat we allebei onze vrijheid terug hebben, ook al krijg ik genoeg vrijheid van hem.

Ze tikte weer op de bord, de eerste boodschap verdween en werd gevolgd door: ‘Doelstellingen van het lesprogramma.’

1.Het begrijpen van de principes die ten grondslag liggen aan defensieve magie.
2.Het leren herkennen van situaties waarin legaal gebruikgemaakt kan worden van defensieve magie.
3.Het bepalen van de plaats die defensieve magie inneemt in een praktische context

Ik krabbelde deze woorden precies zoals professor Pad uhm Umbridge wilde.
‘Hebben jullie allemaal een exemplaar van magische verdedigingstheorie door Wilbert Lepelaar?’
Om mij heen klonk een mat instemmend gemompel.
‘Laten we dat nog een keer doen,’ zei professor Umbridge. ‘Als ik jullie een vraag stel, wil ik dat jullie antwoorden met ja, professor Umbridge of Nee, professor Umbridge.’ Ze keek de klas rond met een klein glimlachje. ‘Dus; heeft iedereen een exemplaar van magische verdedigingstheorie van Wilbert Lepelaar? Vervolgde ze.
‘Ja, professor Umbridge.’ Ze keek tevreden rond maar kon een vernietigende blik van mij rekenen, wat een walgelijke mens ik zou best blij zijn als vader haar zou opblazen.
‘Dan wil ik dat jullie pagina 5 open slaan en hoofdstuk 1 basisprincipes voor beginners lezen, ik wil niemand horen praten.’
Ik deed wat Umbridge zei maar na tien minuten kon ik mijn concentratie niet meer vast houden, het was onzin dat we uit een boek moesten lezen. Toen ik opkeek zag ik dat Hermione haar boek niet had opengeslagen.
Vragend keek ik haar aan. ‘Wat is dit voor een onzin.’ Antwoorde ze mijn blik.
Ik haalde mijn schouders op maar voordat ik kon antwoorden hoorde ik professor Umbridge kuchen. ‘Niet praten zei ik.’
Ik zuchtte diep, keek naar het boek maar lezen deed ik niet meer deze les mocht heel snel voorbij zijn.
Weer gingen er een aantal minuten voorbij steeds meer leerlingen stopte met lezen en keken naar Hermione die een verwoede poging deed om de aandacht van de professor te krijgen, tot de professor zich schijnbaar had bedacht dat ze de situatie niet langer kon negeren.
‘Wilde u iets vragen over het hoofdstuk?’ vroeg ze en langzaam met haar handen voor zich gevouwen liep ze naar ons tafeltje.
‘Niet over het hoofdstuk, nee,’ antwoorde Hermione.
‘Nou, we zijn op het moment aan het lezen.’ Zei de professor met een klein lachje. ‘Als u andere vragen hebt, behandelen we die aan het einde van de les.’ Ik hoopte dat nu al de einde van de les was zodat ik weg kon.
‘Ik wilde iets vragen over de doelstellingen van uw lesprogramma,’ zei Hermione.
De professor trok haar wenkbrauw op en glimlachte.
‘En uw naam is?’
‘Hermione Granger.’ Antwoorde ze.
‘Nou, juffrouw Granger, als u de doelstellingen goed leest, geloof ik dat ze heel duidelijk zijn.’ Zei de professor met een koppige volgehouden minzaamheid, deze les zou toch eens interessant kunnen worden.
‘Dat vindt ik niet,’ zei Hermione. ‘Er staat namelijk niets over het gebruik van verdedigingsspreuken.’ Er volgde een stilte, ik snapte wat Hermione bedoelde maar ik liet verder mijn mond.
‘Het gebruik van verdedigingsspreuken?’ herhaalde professor Umbridge met een lachje.
‘Ik kan me eerlijk gezegd geen enkele situatie voorstellen waarin u tijdens deze les een verdedigingsspreuk zou moeten gebruiken, juffrouw Griffel. U verwacht toch niet dat u zult worden aangevallen in dit lokaal?’ zei ze.
‘’Word er dan helemaal niet getoverd?’ vroeg Ron luid die een tafel voor die van mij en Hermione zag samen met Harry.
Een leerling die in mijn klas iets wil zeggen, steekt zijn of haar hand op, meneer - ?
‘Wemel.’ Zei Ron, die uiteindelijk zijn hand in de lucht stak.
De professor glimlachte en keek de andere kant op, de hand van Harry en van Hermione gingen ook de lucht in, even bleven de ogen van professor Umbridge op Harry rustte tot dat ze zich weer wende tot Hermione.
‘Ja, juffrouw Granger? Wilde u nog iets vragen?’ vroeg ze.
‘Ja,’ zei Hermione. ‘De hele bedoeling van verweer tegen de zwarte kunsten is toch juist het oefenen van verdedigingsspreuken?’’
‘Bent u door het ministerie opgeleide onderwijsexpert, juffrouw Granger?’ vroeg professor Umbridge op haar gemaakt vriendelijke toon.
‘Nee, maar –‘
‘Dan verkeert u helaas niet in de positie om te beoordelen wat de hele bedoeling van een vak is. Oudere en slimmere tovenaars dan u hebben dit studieprogramma ontwikkeld. U leert op een veilige, risicoloze manier omgaan met verdedigingsspreuken – ‘ voordat professor Umbridge haar zin kon afmaken onderbrak Harry haar.
‘Wat hebben we daaraan?’ zei Harry luid. ‘Als we worden aangevallen is dat heus niet op – ‘ deze keer was het Umbridge haar beurt om Harry te onderbreken.
‘Hand, meneer Potter!’ riep ze.
Niet alleen Harry stak nu zijn hand uit ook de handen van diverse leerlingen schoten de lucht in.
Hij wende zich tot een andere Gryffindor student; Dean Tomas.
‘U bent?’
‘Dean Tomas.’ Antwoorde hij ik draaide me om naar de Gryffindor, tot nu toe amuseerde ik me wel hier.
‘Ja, meneer Tomas?’
‘Nou, het is zoals Harry al zei.’ Merkte Dean op. ‘Als we worden aangevallen, is dat toch niet risicoloos?’
Umbridge liep naar Dean toe en hem in de rede viel ‘Ik wil geen kritiek hebben op het onderwijsbeleid van deze school.’ Zei ze. ‘Maar ik ben bang dat jullie blootgesteld zijn geweest aan een aantal uiterst onverantwoordelijke tovenaars om nog maar te zwijgen over levensgevaarlijke halfbloeden.’
‘Als u professor Lupin bedoelt.’ riep Dean verontwaardig. ‘Dan was dat toevallig wel de beste – ‘
Het ging zo een hele lange tijd door, een discussie waar geen einde aan leek te komen en professor Umbridge leek haar geduld te verliezen.
‘U bent hier op school, meneer Potter en niet in de echte wereld.’ Begon professor Umbridge weer. ‘Dus we hoeven niet voorbereid te zijn op wat ons daar te wachten staat?’ zei Harry.
‘Er staat u daar niets te wachten, meneer Potter.’
‘O nee?’ zei Harry
‘Wie zou kinderen als jullie in vredesnaam willen aanvallen?’ vroeg professor Umbridge, ik moest mijn lach inhouden ze moest eens weten wie ons zou willen aanvallen.
‘Hmmm, eens even kijken.’ Zei Harry. ‘Misschien… heer Voldemort?’ bij het horen van vaders stem kwam er weer een knoop in mijn maag, om mij heen hoorde ik ook dat leerlingen hun adem even inhielden.
‘Tien punten aftrek voor Gryffindor meneer Potter!’ zei ze.
‘Laat ik een paar dingen duidelijk maken. Er is jullie wijsgemaakt dat een zekere duistere tovenaar zou zijn terug gekeerd uit de dood.’ Zei ze, ik merkte hierdoor dat de ministerie van toverkunst de terugkeer van Voldemort ontkent.
‘Hij was niet dood.’ Zei Harry. ‘Maar hij is inderdaad terug gekeerd.’ Umbridge keek Harry aan met samengeknepen oogjes.
‘Zoals ik al zei: jullie hebben gehoord dat een zekere duistere tovenaar weer op vrije voeten is. Dat is een leugen!’
Er knapte iets in mij ik stond op met gebalde vuisten en keek woedend naar de professor.
‘Is dat zo? Dan vraag ik me af wie mij de hele vakantie heeft gemarteld, opgesloten, laten verhongeren, mij heeft gedwongen om te trouwen met iemand, die mij in de gaten moet houden en moet straffen als ik dingen doe waar hij niet mee eens is, volgens mij is dat toch echt de heer van het duister.’ Zei ik, Umbridge wende zich naar mij. ‘En jij bent?’
Ik hoorde Hermione en andere leerlingen naar adem happen, ze wisten nu gelijk wat ik heb moeten doorstaan. ‘Rose,’ hoorde ik Hermione zacht zeggen. ‘Wat erg.’ Ik negeerde haar verder en keek woedend naar professor Umbridge.
‘En jij bent?’ voordat ik antwoord kon geven hoorde ik de stem van Dean Tomas. ‘Zei is Rose Riddle, dochter van je-weet-wel-wie als er iemand kan weten dat hij terug is dan is zij het wel.’
Umbridge lachte. ‘Dan zal ik jullie eens wat vertellen, de heer van het duister kent geen liefde, het is daarom ook zeer onwaarschijnlijk dat hij een dochter heeft. Dus dit meisje liegt tegen jullie om jullie bang te maken.’ Woedend keek ik haar aan. ‘Jij.’ Zei ik dreigend maar zonder verder iets te zeggen of te doen rende ik haar lokaal uit tien minuten voordat de les officieel voorbij was, ik rende terug naar het kamer van professor Snape.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen