Ik wil bijna haar col naar benende trekken. "Bill laat dat" Zegt Tom streng. Mijn hand blijft in de lucht steken. Ze kijkt enkel van mij naar Tom en terug. Zo snel als ze kan trekt ze de bandana terug op zijn plek. Wat zou ze gedaan hebben? Ze zou zich toch hebben geprobeerd zelf te verhangen? Dat zou echt ziek zijn. Gaat het zo slecht met haar? Of is er iets anders gebeurd? Waarom deelt Tom dit niet met mij? Tom kijkt mij enkel alleen aan. Zijn ogen zeggen dat hij met tegenzin toch gaat vertellen wat er mogelijk zou kunnen zijn. Of als hij zijn eigen verwarrende hoofd eindelijk eens snapt.

We zijn eindelijk terug op de hotel kamer. De meiden zijn de stad in gegaan, die moesten even ontladen na een dag als vandaag. David heeft de 2 G's meegenomen om iets te regelen of zo. Ik ben het al weer kwijt. Al die tijd blijf ik maar in mijn hoofd rondjes draaien. Had ik dit eerder moeten weten, had ik wat moeten doen? Heeft ze zich echt proberen te verhagen? Nee, nee, Nee? Toch? Ik krab even aan mijn wenkbrauw. Tom zucht. Duidelijk nog niet helder in zijn hoofd. "Heeft ze dat zelf gedaan?" Ik probeer het gesprek maar te starten? Ik moet eerst duidelijkheid daar over krijgen.

Het ergste antwoord wat ik kan krijgen krijg ik. "Ik heb geen idee Bill" Tom zegt het zelf ook deels bezorgd. "Ze heeft er 2." Hij laat zien op welke plekken. Alsof ze de eerste keer betrapt was, om het vervolgens nog eens te proberen. "Voor je gelijk verder denkt dat ze zichzelf heeft proberen te verhangen. Ik weet het niet, Dave kent haar beter en die zegt dat ze niet suïcidaal is. Dat ze dat ook nooit is geweest. Ik weet het ook niet Bill" Verslagen laat hij zich op de bank vallen. Zijn hand gaat over zijn voorhoofd. "Ik snap alles gewoon niet. Ineens zit ze onder de blauwe plekken, heeft ze een snee in haar zij. Dominique die belt dat ik haar in de gaten moet houden en niet uit het oog mag verliezen. Dan Michael die zegt dat der vader niet spoort. Dave... Ik snap het allemaal niet meer. Mijn brein klapt uit elkaar! Ik snap het allemaal niet meer en ik weet niet wat ik moet doen? Ik trek dit niet langer Bill. Ik zweer het... je" Tom ademt diep in en uit. zijn ademhaling wordt langzaam onregelmatig. "hey, in door je neus en uit door je mond. Kom op. 2,3,4. Uit 2,3,4."Ik weet niet wat ik doe, maar hopelijk helpt het. Tom zijn ademhaling stabiliseert zich. "Fuck!" Zegt hij zacht. Boos slaat hij op zijn been. Wat is dat nu weer?

"Hey, relax? Waar is dat nu weer voor nodig? Doe niet zo gefokt! je bent al weken zo gefokt. Ik kan niet eens een normaal gesprek met je aan gaan." Ik kan niet verder er wordt hard op de deur gebonkt. Met 2 stappen sta ik bij de deur en heb die open. Buiten adem springt Dunya naar binnen. Ze gaat voor de deur staan, duwt hem snel dicht. Met haar rug tegen de deur. Ze is helemaal in paniek. Ze kan geen woord uit brengen. Iemand staat aan de andere kant tegen de deur aan te trappen en te slaan. "Doe open kleine tering bitch! Doe open! Ik maak je af! Is sloop je helemaal! Doe open! Jij hebt je afspraak niet na gekomen. Doe open!" Ik weet niet waarom ik het doe, maar ik kijk door het gaatje in de deur. Ik zie iemand staan, hij lijkt enorm op Dominique. Alleen de stem klopt niet. Dunya kan geen woord uit brengen. Even valt mijn oog op haar, in haar shirt zit een scheur, er stroomt een beetje bloed uit. Haar nek toont een derde lijn, heel licht. Daarnaast bloed haar zij. Ze blijft tegen de deur aan staan. Het gevloek en getier houd op. De man staat nog steeds voor de deur. “Ik weet dat je daar bent. Kom er maar uit. Ik ben rustig. Ik doe je niks. Echt waar.” De stem probeert haar te verlijden. Ze kan zo ieder moment door haar benen zakken. Dat is ook het geen wat Tom denkt. Hij staat binnen een seconde naast mij. Aan mijn andere kant leunt hij ook tegen de deur.

Het geen waarvan ik dacht dat zou de gebeuren gebeurt ook. Dunya zakt door hart knieën. Ze draait zich om en blijft zo nog tegen de deur aan leunen. Weer kijk ik door het spionnetje. De man loopt weg, komt toch weer terug. “Moet jij eens heel goed luisteren teef! Ik weet dat je hem hebt gesproken! Ik weet het! Ik maak je af!” Het laatste schreeuwt de man. Daarna beent hij met grote stappen weg. Dunya gaat trillend op de grond zitten. Ze kan niks uitbrengen. Enkel naar haar vingers kijken. Ze ziet er niet uit. Ik zie een extra band in haar nek vormen. Een oog wat langzaam aan ook blauw begint te worden. In haar schouder zit een snee, hij is niet diep, maar toch. Ook haar zij bloed. Er wordt weer op de deur geklopt. Op handen en voeten met der billen van de grond probeert ze naar achter te komen. Ik spiek snel wie er staat.

Ik doe de deur op een kiertje, Michael propt zich naar binnen. Daarna doe ik de deur met een klap dicht. Dooi vervolgens de deur ook op de Veiligheidshaak. “Moet je zien! Ik heb hem op film.” Even vergeet ik dat Dunya op de grond voor ons zit. Mijn ogen rollen zowat uit mijn schedel. De man heeft haar tegen de muur aan gedrukt. Zijn knokkels zien wit van het knijpen. Die hand ligt om haar keel. Als vanuit een schrik reactie geeft ze de man een trap, waarmee hij haar schouder openhaalt. Ze zet het op een rennen. De man volgt haar. Ook Michael volgt. Hij pakt haar been vast als ze de trap op gaat. Ze valt. Vol met haar hoofd tegen een van de treden. Ze schud haar hoofd. Wordt in een onhandige beweging omgedraaid en je hoort gewoon een wond open scheuren.“Guys?” Dunya heeft haar stem weer gevonden. Hij klinkt zacht en schor. Der hand zit onder het bloed. Ze ziet lijkwit.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen