. . .

Raine had een chatvenster naar Juice geopend, al staarde hij al een tijdje naar de knipperende cursor. Hij had geen idee wat hij moest zeggen. Hij wilde bij zijn vriend langsgaan, maar iets hield hem tegen. Het schuldgevoel dat weigerde weg te gaan. De gedachte dat hij niet goed genoeg voor Juice was en dat hij zijn aandacht en tijd niet verdiende. Hoe vaak Juice hem ook op andere gedachten probeerde te brengen, het hielp nooit voor lang. Hij had hem zo veel pijn gedaan, hij kon dat gewoon niet vergeten.
      ‘We moeten praten.’
      Een barse stem haalde hem uit zijn gedachten.
      Raine keek op en zag dat Esai was teruggekomen van het gesprek met zijn vader. Was het over hem gegaan? Er lag een donkere blik in de ogen van zijn vriend en zijn kaak spande zich toen hij Raines telefoonscherm zag.
      ‘Hebben jullie nog steeds contact?’
      De minachting in zijn stem deed pijn. Was een beetje begrip dan zo veel gevraagd? Of was het zijn eigen schuld? Hij had Esai niet verteld hoeveel spijt hij had van wat hij had gedaan. Heel soms had hij geprobeerd iets van zijn gevoelens te delen, maar Esai was dan altijd snel over wat anders begonnen. Daardoor had hij Juice alleen maar meer gemist. Hij had zelfs een tijdje met het idee gespeeld om terug te gaan naar Santo Padre. Daar was in ieder geval Angel, met wie hij er wel over zou kunnen praten, en er was niemand die daar met een verachtende blik naar hem keek. Of hij het nu verknald had of niet – in de ogen van zijn broeders was hij nog steeds met de vijand in bed gedoken. Toch was hij hier gebleven. Wegvluchten vanwege zijn eigen fouten was wel heel laf geweest. Hij had hun minachtende blikken verdiend – zij het om een andere reden dan zij dachten.
      ‘Sinds een paar dagen weer,’ antwoordde Raine. ‘Sammy en Skye hadden samen wat geregeld.’ Hij trok zijn schouders op. ‘Maar het is niet meer hetzelfde.’
      ‘Je ziet eindelijk in wat een zwakzinnige idioot het is?’
      De spieren in zijn nek en armen verstrakten. Fel keek hij op. ‘Ik hield van hem, Esai, en ik brak hem. Zoiets veeg je niet zomaar van tafel.’
      ‘Kom op, het was één slippertje. Dat gebeurt ieder van ons weleens.’
      Het gemak waarmee Esai over vreemdgaan sprak, maakte hem misselijk. Maar hoe kon hij ook verwachten dat Esai het begreep? Zijn seksuele contacten waren altijd vluchtig, hij had nooit een serieuze relatie gehad. Hij wist niet hoe het voelde om zo’n diepgaande band met iemand te hebben.
      Esai zuchtte en ging naast hem zitten, met zijn rug tegen de muur. ‘Ik sprak m’n pa net. Het schijnt dat je helemaal niet bent vreemdgegaan.’
      Raine trok zijn wenkbrauwen op. ‘Wat?’
      ‘Blijkbaar ben je gedrogeerd, op bed gekwakt en is een of ander wijf naakt naast je gaan liggen.’
      Het was alsof zijn hele lichaam gevoelloos werd. Zijn telefoon glipte tussen zijn vingers vandaan en kletterde op de grond. ‘W-wat?’
      ‘Ja man. Fucking ziek. M’n pa vertelde het net. Mijn prospect – nou doet die ouwe lul alsof het míjn verantwoordelijkheid was. Het grietje voelde zich er blijkbaar niet goed over en heeft het bij m’n pa aangekaart.’
      ‘Phantom heeft me gedrogeerd en dit in scène gezet?’ vroeg Raine vol ongeloof. ‘Waarom zou hij dat in vredesnaam doen?’
      ‘Weet ik veel. Sommigen hebben nou eenmaal een hekel aan flikkers. Misschien dacht ie zo indruk op de club te maken. Of misschien is ie zelf wel een faggot en wilde hij ook weleens weten hoe het is om een Son te naaien.’
      In een flits dacht Raine terug aan het moment dat Phantom zijn vriend bij hem thuis had afgezet, de avond dat ze samen zijn vader hadden opgespoord.
‘Wie had dat kunnen denken, een van mijn broeders die je vrijwillig naar mijn huis brengt. Of moest je betalen?’
      ‘In natura, als het aan hem lag,’ grinnikte Juice.

      De opmerking had hem niet lekker gezeten.
Juice’ armen gleden om hem heen en hij kuste hem zachtjes. ‘Goh, zie ik daar nou een beetje jaloezie?’ klonk het plagerig.
      ‘Misschien wel, ja,’ bromde hij. ‘Het idee dat je dicht tegen hem aan op de motor hebt gezeten…’
      Juice schoot in de lach en kuste zijn neus. ‘Lekker ding ben je ook. Je ziet ze me liever met honkbalknuppels te lijf gaan?’
      Raine verschoot van kleur. ‘Nee, natuurlijk niet,’ mompelde hij beschaamd. Hij zuchtte. ‘Sorry. Het is gewoon…’
      Juice kapte hem af met een kus. ‘Het is maar goed dat ik niet wist dat er zo’n knappe gay in je eigen motorclub zat.’ Hij gaf hem een knipoog.
      ‘W-wat? Hij valt op mannen?’
      ‘Blijkbaar. Hij zei dat hij eerst niet uit de kast durfde te komen. Maar tegen zijn hacker-soulmate durfde hij dat wel toe te geven.’
      ‘Zijn wát?’
      Juice schoot in de lach. ‘Ik ben gewoon een Mayan-magnet, blijkbaar.’

      Had Phantom toen al achter zijn vriend aangezeten? Raine had het beetje jaloezie dat hij had gevoeld weggelachen en ze hadden het er nooit meer over gehad.
      ‘Die fucking klootzak,’ gromde Raine en hij kwam overeind.
      Vanuit zijn ooghoeken ving hij nog net een glimp van Esais grijns op. ‘Echt hè. Ik zou die klootzak maar eens flink verbouwen. Zet mij volledig voor schut ook, door zoiets te flikken terwijl ie onder mijn supervisie staat.’
      Raine beende het clubhuis binnen. De prospect stond achter de bar en was bezig met het afwassen van de glazen. In een rechte streep liep Raine naar hem toe, greep hem bij zijn achterhoofd en ramde hem met zijn gezicht tegen de bar aan.
      De jongen slaakte een kreet en greep naar zijn hoofd. Raine stapte opzij, greep hem beet en slingerde hem tegen de muur. ‘Wat de fuck dacht je? Dat je mijn plek wel kon innemen?’
      Bloed stroomde uit een hoofdwond. Met wijd opengesperde ogen staarde Phantom hem aan. Raine balde zijn vuist en wilde opnieuw uithalen, maar deze keer hief de ander zijn arm en blokkeerde zijn slag.
      ‘Waar héb je het over, man?’
      Raine greep hem bij zijn kin en rukte zijn gezicht omhoog. ‘Ik weet wat je gedaan hebt. Dat je me gedrogeerd hebt.’
      ‘Je denkt dat ík je heb gedrogeerd?!’ riep Phantom uit. ‘Waarom zou ik dat ooit doen?!’
      Raine snoof. ‘Daar zijn heel wat redenen voor te verzinnen.’
      Phantom probeerde zijn hand bij zijn gezicht weg te duwen en keek langs hem heen.
      ‘Er is echt niemand die je te hulp komt, vuile smiecht,’ snauwde Raine.
      ‘Ík ben hier niet de smiecht! Fucking hell, Raine! Esai heeft je gedrogeerd, niet ik! Ja – hij dwong mij je te helpen, maar ik heb nooit –’
      ‘Rot toch op met je leugens, prospect.’ Esai kwam naast hem staan en sloeg zijn armen over elkaar.
      ‘Fuck you!’ schreeuwde Phantom. Hij duwde Raine hard van zich af. ‘Ga het aan Marcus vragen als je me niet gelooft.’
      ‘Denk je dat die jouw woord nou echt boven van mij verkiest?’ Esai snoof.
      ‘Vraag het dan aan Juice zelf! Ik heb mijn fucking leven op het spel gezet om jou en je liefje te helpen, omdat die klootzak dáár me dreigde wat aan te doen als het uitkwam!’
      Er brandde zoveel furie in Phantoms ogen dat Raine toch twijfelde. Hij liet de jongen los en draaide zijn hoofd naar Esai, die stug terugkeek.
      ‘Wat? Geloof je hem?’
      Daar had Raine geen antwoord op. Hij keerde zich weer naar de prospect. ‘Hoezo moet ik het aan Juice vragen?’
      ‘Omdat ik hem verteld heb dat Esai je gedrogeerd had.’
      ‘Dat maakt het nog niet waar,’ kaatste Esai terug.
      Raine klemde zijn kaken op elkaar. Had Juice geweten dat hij niet was vreemdgegaan, zonder er wat van te zeggen? Dat verklaarde die ongelofelijke vergevingsgezindheid – maar waarom had hij dat niet gezegd?
      Opeens draaide de ruimte om hem heen. Raine strompelde achteruit.
      Had Juice tegen hem gelogen? Hem laten geloven dat hij… dat hij…
      Maar waarom? Waar de fuck sloeg dat op?
      Nergens op. Laat je niet gek maken. Hij probeert gewoon de aandacht van zichzelf af te leiden.
      Welke reden had hij om Phantom te geloven? Hij kende die knaap amper, hij had geen enkele reden om zijn nek uit te steken zoals hij nu beweerde. En dat hij achter Juice aan zat, was helemaal niet zo vergezocht. Hoewel hij zogenaamd nog in de kast zat, had hij al na een uur tegen Juice gezegd dat hij gay was en hem zijn hacker-soulmate genoemd. Jaloezie was een veel logischer motief dan geloven dat zijn beste vriend zoiets zou doen.
      ‘Als het waar is wat je zegt – waarom ging je dan naar Juice en niet naar mij?’
      ‘Ik…’
      De aarzeling was genoeg. Er trok een rood was voor Raines ogen langs en hij ramde de jongen zo hard in zijn gezicht dat het bloed in het rond spatte en hij zwoer bot te horen kraken.
      Phantoms schreeuw bracht het hele clubhuis tot zwijgen.
      En eindelijk had Raine het gevoel dat hij een beetje genoegdoening kreeg voor alle shit waar Juice en hij doorheen waren gegaan.

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    NOOOOOOOOOOOOOOOO PHANTOOOMMMMMMMM

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen