Bill POV.

Wanneer we thuis zijn kijk ik Tom aan. "Moest je nu zo tonen aan mij dat je nog steeds jaloers bent op Eduardo?" Vraag ik kwaad.

"Wat moet ik dan zijn!? Ik was logischerwijs ook bezorgd om Eduardo, maar jouw zorgen waren wel een stuk heftiger!" Roept Tom.

"Mag het!? Ik ben niet verliefd op hem, dat moet je nu toch wel weten! Daarnaast, hij heeft onze zoon gered!" Roep ik.

"Sorry, ik had juist een goed gesprek met hem gehad. Ik dacht dat het zou helpen," zegt Tom zachtjes.

"Het spijt me. Ik weet dat het voor jou niet leuk is," zeg ik waarna ik mijn armen om Tom heen sla.

"Is het dan nu weer goed?" Vraagt Tom voorzichtig.

"Het is weer goed Tomi. Ik had niet kwaad op jou moeten worden," zeg ik en ik streel over z'n wang.

"En ik niet op jou. Natuurlijk maak je, je zorgen. Hij is een goede vriend van jou," zegt Tom en ik knik, maar dat betekent niet dat ik Tom z'n jaloezie niet begrijp. Dat doe ik wel, eerlijk waar, maar dat gaat niet voor altijd zijn. Dat zeker niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Vind zielig voor de jongens

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen