Twee dagen later.

Tom POV.

"Papa, kunnen we praten?" Vraagt Jackson en ik knik even waarna ik naast hem ga zitten.

"Wat is er jongen?" Vraag ik en hij kijkt even naar z'n beentjes.

"Mensen vinden ons raar," zegt hij zachtjes.

"Waarom dan?" Vraag ik.

"Ze vinden ons raar omdat we met zoveel zijn," zegt Jackson.

"En dan moet jij laten blijken dat je er juist trots op bent. Jij vindt het toch leuk met al je broers en zussen," zeg ik en Jackson knikt.

"Maar ik vind het niet leuk om erover geplaagd te worden," zegt Jackson.

"Dat snap ik lieverd," zeg ik en ik besef maar al te goed dat dit op de middelbare school nog erger kan zijn, waar ik natuurlijk niet op hoop. Misschien gaat het dan zelfs beter, daar bidden we gewoon om. "Het komt wel goed," zeg ik tegen Jackson.

"Zeker? Want ik ben niet blij," zegt Jackson en ik leg mijn arm om hem heen.

"Ik ben mij heel zeker," zeg ik. Natuurlijk mogen mensen en kinderen ons raar vinden, maar dat moeten ze dan niet op onze kinderen afreageren.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Jip de kinderen kunnen er niks aan doen
    Die hebben niet gezegd tegen hun vaders
    Ja stop maar weerxD

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen