Bill POV.

Het is nacht nummer vijf en opnieuw word ik wakker vlak na één van Tom z'n nachtmerries. "Kom hier schat," zeg ik, maar gelijk duwt hij mij in paniek van zich af en ik besef dat ik deze keer iets te vroeg handelde. "Het is okay Tomi," zeg ik waarna ik hem toch wat voorzichtiger behandel en daarna voel ik toch Tom z'n armen om mij heen en hij begint te huilen.

"Het is okay," zeg ik zachtjes. Het is niet het meest fijne om elke nacht telkens wakker te worden, ook met werk enzo, maar voor Tom doe ik het met liefde. Voor Shane trouwens ook, maar hij heeft niet elke nacht last. Op dit moment toch even niet. Ik besef dat ik voor Tom stil ben komen te staan in mijn rouwproces in verband met de miskraam.

"S.Sorry," snikt Tom.

"Het is niet erg, echt niet," zeg ik. Dit hoort erbij. Je hoeft niet eens echt gevaar te hebben gelopen, maar het zien van zo'n wapen en die dreigementen aan moeten horen. Ik snap dat, dat toch diep kan gaan zitten.

"I.Ik maak jou continu wakker," snikt Tom.

"Dat is echt niet erg," zeg ik. Ja, ik ben moe, maar ik weet ook dat dit niet voor altijd gaat zijn. Nu Tom deze nachtmerries nog ervaart wil ik er voor hem zijn en dat doe ik ook. Als ik Tom nodig had was hij er altijd voor mij, dus nu kan ik dat ook eens terugdoen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Miskraam! Die was ik al helemaal kwijt!
    Arme Tom! En Bill!

    1 maand geleden
    • syllie1992

      Hihi, dat kan gebeuren:)Zeker na wat er daarna nog gebeurt is:)

      1 maand geleden
    • Luckey

      Ja er is veel gebeurd er tussen

      1 maand geleden
    • syllie1992

      Uhu, dat is zeker zo:)

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen