Tom POV.

"Maar u bent z'n moeder, toch?" Probeer ik dan maar.

"Ja, dat ben ik," zegt ze.

"Dan is het toch vooral aan u om het te bepalen?" Vraag ik.

"U begrijpt het niet," brengt ze uit.

"Heeft Thomas nog broertjes of zusjes?" Vraag ik.

"Nee," zegt ze zachtjes.

"Hoe leuk zou het dan wel niet voor Thomas zijn om wel een keer met Mark te spelen? Niet alleen op school, maar ook er buiten. Hij kan hier zelfs blijven eten en slapen als hij dat leuk vindt," zeg ik.

"Dat wil ik ook voor hem, maar mijn man, ik spreek hem liever niet tegen," zegt ze.

"Denk er alstublieft nog even over na," zeg ik dan.

"Okay, dat zal ik dan wel doen," zegt ze waarna ik ophang en gelijk loop ik naar Mark toe.

"Lieverd, ik wil dat je even heel goed nadenkt. Heeft Thomas wel eens blauwe plekken?" Vraag ik.

"Op z'n armen heel vaak en laatst bij gym zag ik ook tussen z'n benen en op z'n kont. Toen hij doorhad dat ik het zag sprak hij twee dagen niet tegen mij, hoezo?" Vraagt Mark.

"Ik weet genoeg. Ruim je kamer goed op, ja?" Zeg ik waarna ik het huis uit storm. Ik weet dat het slimmer is om gewoon een melding te doen, maar ik wil ook gewoon nu gelijk ingrijpen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Arme Thomas en zijn moeder!!

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen